អំពីការប្រើស្មារតីដោយដឹងខ្លួន (ភាគទី 1)

★របៀបប្រើកម្លាំងជីវិត ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាមានស្មើៗគ្នា

ពន្លឺនៃជីវិត ដែលត្រូវបានចាក់បញ្ចូលស្មើៗគ្នា ទៅក្នុងមនុស្សម្នាក់ៗ…

ប្រហែលជា “អំណាចនៃជីវិត” ឬ “កម្លាំងជីវិត” ងាយយល់ជាង។

មនុស្សគ្រប់គ្នាប្រើកម្លាំងជីវិតនោះ ដើម្បីធ្វើឲ្យដួងចិត្ត និងរាងកាយរបស់ខ្លួនកម្រើក។

ហើយរបៀបចែកចាយ និងប្រើប្រាស់អំណាចនៃជីវិតនោះ របៀបប្រើប្រាស់វា សិទ្ធិអំណាចក្នុងការសម្រេចរឿងនោះ និងអំណាចក្នុងការគ្រប់គ្រងវា ត្រូវបានប្រគល់ឲ្យមនុស្សដែលមានរាងកាយម្នាក់ៗ។

អ្នកមានសេរីភាពក្នុងការប្រើវា សម្រាប់ការអាក់អន់ចិត្ត និងការច្រណែន។

អ្នកមានសេរីភាពក្នុងការប្រើវា សម្រាប់កំហឹង និងការស្អប់។

អ្នកមានសេរីភាពក្នុងការប្រើវា សម្រាប់ទុក្ខសោក និងការគិតអវិជ្ជមាន។

អ្នកមានសេរីភាពក្នុងការប្រើវាដោយឥតប្រយោជន៍ ដោយត្រូវបាននិចលភាពនាំទៅ។

អ្នកមានសេរីភាពក្នុងការប្រើវា ខណៈពេលដែលហ្វឹកហាត់ខ្លួនឯងដោយដឹងខ្លួន។

អ្នកមានសេរីភាពក្នុងការប្រើវា ដោយផ្ដោតជាពិសេសលើការបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់។

អ្នកមានសេរីភាពក្នុងការប្រើវា ដើម្បីខាត់ និងលើកខ្លួនអ្នក។

ទោះបីជាអ្នកប្រើវាយ៉ាងណាក៏ដោយ គ្មាននរណាម្នាក់មានសិទ្ធិអំណាចក្នុងការជ្រៀតជ្រែកវា ឬអំណាចក្នុងការបង្ខំឲ្យផ្លាស់ប្ដូរនោះទេ។

ពិតជាគ្មាននរណាម្នាក់ទេ។

លើកលែងតែស្មារតីរបស់អ្នកផ្ទាល់។

សូម្បីតែខ្លួនឯងកម្រិតខ្ពស់របស់អ្នកផ្ទាល់ ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពាររបស់អ្នក ក៏មិនដែលជ្រៀតជ្រែកទាល់តែសោះ ចំពោះសេរីភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់ ក្នុងការប្រើស្មារតីរបស់ខ្លួនតាមដែលខ្លួនជ្រើសរើស។

ព្រោះនោះគឺជាអ្វីមួយដូចជាច្បាប់នៃចក្រវាល។

ហេតុនេះហើយ បានជាយើងនិយាយថា របៀបដែលអ្នកប្រើស្មារតីរបស់អ្នក ត្រូវបានប្រគល់ឲ្យអ្នក។

អ្វីដែលដឹកនាំការប្រើប្រាស់ថាមពលជីវិតនោះ ដែលអ្នកខ្លួនឯងទទួលខុសត្រូវ គឺដួងចិត្ត ស្មារតី គំនិត និងចេតនាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់មនុស្សនោះ។

បែងចែកជាទូទៅ ទាំងនេះធ្លាក់ជាពីរ៖ ចិត្តដឹងខ្លួន និងចិត្តក្រោមស្មារតី។

ហើយយើងធ្លាប់បាននិយាយពីមុនមកហើយ ថាចិត្តដឹងខ្លួនស្ថិតនៅក្នុងវិមាត្ររូបកាយ ហើយចិត្តក្រោមស្មារតីស្ថិតនៅក្នុងវិមាត្រអាស្ត្រាល់។

★ភាពខុសគ្នានៃការប្រើស្មារតី គឺជាមូលហេតុនៃវិសមភាព

“ភាពខុសគ្នានៃរបៀបដែលស្មារតីត្រូវបានប្រើ” នេះ និយាយម្យ៉ាងទៀត “ភាពខុសគ្នានៃរបៀបដែលបុគ្គលម្នាក់ៗប្រើស្មារតីរបស់ខ្លួន” គឺពិតជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យជោគវាសនារបស់មនុស្ស ចម្រុះគ្មានទីបញ្ចប់ ហើយខុសគ្នាដូចមេឃនិងដី។

ប្រសិនបើអ្នកមើលលោកនេះពីខាងលើ ដោយគ្រាន់តែស្មារតីរាក់នៃរាងកាយ អ្នកប្រហែលជាគិតថា “នេះជាពិភពលោកដែលមិនស្មើភាពអ្វីម្ល៉េះ”។

នៅពីក្រោយរឿងនោះ ភាពខុសគ្នានៃរបៀបដែលស្មារតីត្រូវបានប្រើ ដើរតួនាទីយ៉ាងធំ។

ដូច្នេះ ប្រសិនបើអ្នកមើលពិភពរបស់អ្នក ពីទស្សនៈនៃសេចក្ដីពិតដ៏ពិតប្រាកដ អ្នកអាចនិយាយបានថា ពន្លឺនៃជីវិតត្រូវបានចាក់បញ្ចូលស្មើៗគ្នាទៅក្នុងមនុស្សគ្រប់គ្នា។

អ្នកប្រហែលជាគិតថា “ទោះបីជាអ្នកនិយាយអំពីរបៀបប្រើស្មារតីក៏ដោយ វាមិនច្បាស់ពេក ខ្ញុំមិនយល់ទេ”។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកធ្វើឲ្យដង្ហើមរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ ហើយដាក់ស្មារតីរបស់អ្នកឲ្យនឹងនរជ្រៅនៅក្នុងព្រលឹងរបស់អ្នក អ្នកអាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ ថាតើអ្នកខ្លួនឯងប្រើស្មារតីរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្ដេច ដូចជាការមើលរមូររូបភាព។

អូ៎ នៅក្នុងសម័យនេះ ប្រហែលជាងាយយល់ជាង ប្រសិនបើយើងនិយាយថា ដូចជាការមើលវីដេអូ។

សរុបមក អ្នកអាចមើលខ្លួនអ្នកពីខាងលើដោយអព្យាក្រឹត។

មានតែនៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើងទេ ទើបអ្នកមកយល់ថា “អូ៎ ខ្ញុំមានទម្លាប់នៃគំនិតនេះ។ ខ្ញុំមានទំនោរដែលជាលំនាំបែបនេះ”។

ប៉ុន្តែគ្រាន់តែរឿងនោះ មិនមែនមានន័យថា អ្នកបានមកស្គាល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នកនោះទេ។

ព្រោះអ្នកគ្រាន់តែបានរៀនទំនោរនៃគំនិតដ៏រាក់បំផុត ដែលជាប់នឹងរាងកាយប៉ុណ្ណោះ។

ទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ សម្រាប់មនុស្សដែលមានរាងកាយធម្មតា ការឈានដល់ទីនោះ ត្រូវចំណាយពេលរាប់ម៉ឺន ឬរាប់សែនឆ្នាំនៃការចាប់ជាតិ។

ហើយនៅក្នុងពិភពរបស់អ្នក អ្នកកាន់តែមានទុក្ខវេទនា និងទុក្ខសោកច្រើនប៉ុណ្ណា អ្នកកាន់តែអាចក្លាយជាមនុស្សធំ ហើយកាន់តែចិត្តល្អចំពោះខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ មែនទេ?

ដូច្នេះ បទពិសោធន៍នៃការច្របូកច្របល់ និងទុក្ខវេទនា ពីជាតិមុនៗរហូតមកដល់ថ្ងៃនេះ មិនមែនជាផ្លូវវាងដែលគ្មានន័យនោះទេ វាគឺជាដំណើរដែលមិនអាចខ្វះបាន និងចាំបាច់ដាច់ខាត។ (នៅមានត លើកក្រោយ)