ការសម្រកស្បែកចូលទៅក្នុងស្មារតីមួយ ដែល “យើង” “របស់យើង” និង “ពួកយើង” មកដោយធម្មជាតិ – 8

ការស្រាយទំនោរនៃស្មារតីដោយលេខ

ល្អ និងអាក្រក់ ចូលចិត្ត និងមិនចូលចិត្ត ការស្រឡាញ់ និងការមិនស្រឡាញ់ ការអភ័យទោស និងការមិនអភ័យទោស ការទទួលយក និងការមិនទទួលយក ការគោរព និងការមិនគោរព៖ ខ្លួនឯងនីមួយៗដែលបែកជាប៉ូលពីរនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកបែបនេះ អាចត្រូវបានបង្ហាញដោយលេខបូក និងដក ដូចនេះ។

ពេលមើលលេខទាំងនេះ មនុស្សជាច្រើនប្រហែលជានឹងគិតបែបនេះ៖
“ប្រសិនបើចម្លើយជាដក វាមិនល្អទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាជាបូក តើវាមិនអីទេឬ?”

ប៉ុន្តែអ្នកដឹងទេ ស្មារតីរបស់មនុស្ស តាមពិតធ្លាក់ចូលក្នុងស្ថានភាពមិនមានតុល្យភាព ទោះបីវាទំនោរទៅរកបូក ឬទៅរកដកក៏ដោយ។

ហេតុអ្វី? ព្រោះប្រសិនបើអ្នកទំនោរទៅរក “ការមិនអភ័យទោស” មិនចាំបាច់និយាយទេថា អ្នកបន្តបន្ទោសខ្លួនឯង ហើយប្រសិនបើអ្នកទំនោរខ្លាំងពេកទៅរក “ការស្រឡាញ់” អ្នកច្រើនតែបញ្ចប់ដោយចងទាំងខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ទាំងដៃ និងជើង ដោយការជាប់ជំពាក់ដែលកើតចេញពីការស្រឡាញ់ច្រើនពេក។

រូបមន្តសម្រាប់ធ្វើឲ្យស្មារតីមានតុល្យភាព

ដូច្នេះ អ្វីដែលក្លាយជាចាំបាច់ គឺធ្វើឲ្យទំនោរនៃស្មារតីមានតុល្យភាព ហើយមានវាលនៃការដឹងខ្លួនមួយ ដែលមិនទំនោរខ្លាំងពេកទៅស្ដាំ ឬឆ្វេង ខាងលើ ឬខាងក្រោម មុខ ឬក្រោយ។

ស្មារតីរបស់មនុស្ស ដូចនៅក្នុងឧទាហរណ៍មុននេះបន្តិច អាចត្រូវបានបង្ហាញជាលេខទាំងអស់។

ហេតុនោះហើយ របៀបនៃស្មារតីដែលនាំមកនូវតុល្យភាព ក៏អាចត្រូវបានបង្ហាញជារូបមន្តដែរ។

ដូចនេះ។

ឃើញទេ? នៅពេលអ្នកគុណនឹងសូន្យ គ្រប់ចម្លើយទាំងអស់ ទោះបូក ឬដក ក្លាយជាសូន្យ។

តាមរបៀបនោះ លេខ 0 (សូន្យ “រេ”) គឺជាលេខដែលក៏មានអត្ថន័យនៃ “រេ” ពោលគឺវិញ្ញាណ ដែលបញ្ចេញសំឡេងដូចគ្នាក្នុងភាសាជប៉ុនដែរ។

វិញ្ញាណ សំដៅលើស្ថានភាពមុនពេលអ្វីមួយចាប់ផ្ដើមលាតត្រដាងជាការពិត នៅក្នុងពិភពនៃបាតុភូត។

ហើយនោះគឺពិតជាជំហរនៃទស្សនៈរបស់បក្សី ដែលមើលចុះលើទាំងមូល។

ដូច្នេះ មនុស្សដែលចង់បានវាលនៃការដឹងខ្លួននេះ គ្រាន់តែត្រូវគុណគំនិតរបស់ខ្លួនរហូតមកដល់ពេលនេះ នឹងស្មារតីនៃសូន្យ (វិញ្ញាណ) ដើម្បីកំណត់ទំនោរនៃស្មារតីរបស់ខ្លួនឡើងវិញ។

បន្ទាប់មក គំនិតដែលអ្នកកំពុងជាប់ជំពាក់ ដូចជាការសន្មតទុកជាមុន ការប្រកាន់ខ្ជាប់ ការវិនិច្ឆ័យភ្លាមៗ និងការជាប់ជំពាក់ នឹងចាប់ផ្ដើមស្រាលស្ដើង។ (នៅមានត)