ផែនដីមានជីវិត (ភាគទី 2)

​ អត្ថបទមុននៃស៊េរីនេះ

[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-298/”]

 

(តពីលើកមុន)

★ការដែលមនុស្សជាតិនឹកឃើញភាពទិព្វនៅខាងក្នុង គឺជាគន្លឹះនៃការរស់រានមានជីវិតនៃផែនដី

ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ ថាតើផែនដីអាចដើរតាមផ្លូវនៃការក្លាយជាវិញ្ញាណបានយ៉ាងរលូនឬអត់ គឺអាស្រ័យលើថាតើកម្រិតមធ្យមនៃស្មារតីរបស់មនុស្សទាំងអស់លើផែនដី កើនឡើងឬអត់។

ថាតើមនុស្សទាំងអស់លើផែនដី នឹកឃើញសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងភាពទិព្វពិតរបស់ពួកគេ (ធម្មជាតិដើមរបស់ពួកគេ) ឬអត់—នោះហើយគឺជាកត្តាធំបំផុត ដែលសម្រេចអនាគតនៃផែនដី។

ហើយរហូតដល់ពេលដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាធ្វើឲ្យភាពទិព្វរបស់ខ្លួនរស់ឡើងវិញ តួនាទីដែលដើរដោយអ្នកដែលបាននឹកឃើញភាពទិព្វរបស់ខ្លួនមុនគេ គឺសំខាន់។

ដូច្នេះ យើងចង់សុំឲ្យអ្នកធ្វើការ ដើម្បីបន្ធូរបន្ថយទុក្ខវេទនារបស់មាតាផែនដី ទោះបីជាបន្តិចក៏ដោយ។

ជាក់ស្ដែង តាមរយៈ “ការដឹងគុណចំពោះអ្វីៗទាំងអស់”។

មនុស្សជាច្រើនលើផែនដី នៅតែជារឿយៗមិនបានកត់សម្គាល់ឃើញថា ពួកគេអាចរស់នៅបាន ដោយសារជីវិតផ្សេងៗជាច្រើន។

ចូរតាមដានរឿងនោះដល់ឫសគល់របស់វា ហើយអ្នកអាចមើលឃើញថា មិនមានការដឹងគុណគ្រប់គ្រាន់ចំពោះមាតាផែនដីនោះទេ។

អ្វីៗទាំងអស់នៅលើផែនដី គឺជាមែកធាងនៃធាតុដែលបង្កើតផែនដី មែនទេ?

ដូច្នេះ ការដឹងគុណចំពោះធម្មជាតិ និងចំពោះសត្វមានជីវិតនីមួយៗគឺល្អ ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នា ការដឹងគុណពីបាតចិត្តចំពោះរាងកាយរស់នៃផែនដីខ្លួនឯង ក៏ចាំបាច់ដែរ។

ពីព្រោះការដឹងគុណគឺជាពន្លឺនៃជីវិត ហើយពន្លឺនៃជីវិតព្យាបាលអ្វីៗទាំងអស់ ហើយស្ដារវាឡើងវិញទៅកាន់សភាពដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់វា។

ហើយដើម្បីឲ្យការដឹងគុណនោះ ក្លាយជាការដឹងគុណពិតប្រាកដ អ្នកត្រូវតែទទួលស្គាល់ថា ភាវៈនីមួយៗមានជីវិត។

ដោយមិនគិតពីថាតើវាមានរូបរាងឬអត់ និងថាតើវាកម្រើកដោយខ្លួនឯងឬអត់។

ខ្យល់ ទឹក ដី—ធម្មជាតិទាំងអស់មានជីវិត។

ពីព្រោះធម្មជាតិគឺជារាងកាយនៃផែនដីនោះផ្ទាល់ ហើយជីវិតហូរកាត់វាទាំងអស់។

★នៅចំណុចបត់ដ៏សំខាន់មួយ

ផែនដីនោះ ឥឡូវនេះកំពុងរងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារអាកប្បកិរិយារបស់មនុស្សជាតិ ដែលរស់នៅលើរាងកាយរបស់វា។

មានការបំពុល និងការបំផ្លិចបំផ្លាញខាងរូបវន្តដែរ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើទុក្ខផែនដីកាន់តែខ្លាំង គឺគំនិតអាត្មានិយមរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ។

មនុស្សជាតិលើផែនដី មិនទាន់ដឹងច្រើនអំពីឥទ្ធិពលនៃរំញ័រនៃគំនិតនៅឡើយទេ ដូច្នេះមនុស្សខ្លះប្រហែលជាគិតថា “តើគំនិតអាចធ្វើឲ្យផែនដីឈឺចាប់បានយ៉ាងដូចម្ដេច?”

ប៉ុន្តែគំនិតគឺជាថាមពលដែលធ្វើឲ្យបាតុភូតកម្រើក ហើយគំនិតដែលយកខ្លួនឯងជាធំ ដែលមនុស្សជាតិបញ្ចេញដោយមិនគិតពីរឿងនោះ បានក្លាយជាដូចជាភាពមិនបរិសុទ្ធនៅក្នុងឈាមនៃរាងកាយមនុស្ស ហើយពួកវាកំពុងធ្វើឲ្យរាងកាយរបស់ផែនដីឈឺចាប់។

នៅពេលដែលការក្លាយជាវិញ្ញាណនៃផែនដីទាំងមូលរីកចម្រើន យើងនឹងអាចលេចជារូបរាងនៅចំពោះមុខភ្នែករបស់អ្នក ហើយពន្យល់រឿងនេះតាមវិទ្យាសាស្ត្រជាងនេះ ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចយល់បាន។ ប៉ុន្តែជាជាងការរង់ចាំពេលវេលានោះ យើងចង់ឲ្យអ្នកបង្វែរចិត្តរបស់អ្នក ទៅរកការឈឺចាប់របស់ផែនដីឥឡូវនេះ។

ប្រហែលជាការឈឺចាប់របស់ផែនដី ក៏បង្ហាញខ្លួនដែរ នៅក្នុងរញ្ជួយដី និងអាកាសធាតុខ្លាំងៗ—គ្រោះធម្មជាតិ—ដែលកំពុងកើតឡើងនៅទីនេះទីនោះរាល់ថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែរឿងនោះមិនដែល មិនដែលមានន័យថាដើម្បីបន្ទោសមនុស្ស ដែលបានរងទុក្ខដោយសារពួកវានោះទេ។

ប្រសិនបើមនុស្សជាតិជាច្រើនមើលឡើងវិញ នូវរបៀបដែលពួកគេរស់នៅ សោកនាដកម្មដូចរឿងអាត្លង់ទីស នឹងមិនកើតឡើងម្ដងទៀតឡើយ។

នោះហើយពិតជាមូលហេតុដែលពេលនេះផ្ទាល់ មានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់។

ផែនដីនាពេលនេះ ស្ថិតនៅចំណុចបត់ដ៏សំខាន់ខ្លាំងណាស់ ខ្លាំងណាស់។ (នៅមានតលើកក្រោយ)