សារៈសំខាន់នៃការអប់រំអំពីជីវិត (ភាគទី 1)

★អ្វីដែលយើងគួរបង្រៀនកុមារជាមុនសិន មុនអ្វីៗទាំងអស់

ជាជាងការបង្រៀនកុមារតូចៗនូវមុខវិជ្ជាសិក្សាដ៏ពិបាក ចូរបង្រៀនពួកគេនូវច្បាប់នៃជីវិត ហើយណែនាំពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចយកវាទៅប្រើប្រាស់បាន។

ដើម្បីរឿងនោះ វាជាការល្អបំផុតក្នុងការជំនួសមុខវិជ្ជាសាលាដែលហៅថា “ការអប់រំសីលធម៌” ដោយ “ជីវិត” ហើយរៀបចំបរិស្ថានមួយ ដែលកុមាររៀនថា “ជីវិត” ជាអ្វី រៀនពីរបៀបប្រើវា ហើយអាចបង្ហាញវាជាក់ស្ដែងនៅក្នុងគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់ពួកគេផ្ទាល់។

ប្រសិនបើ បន្ថែមលើនោះ អ្វីដែលត្រូវបានបង្រៀនគឺ “ការអប់រំបញ្ញា” ដូចជា “ភាសា” “គណិតវិទ្យា” “វិទ្យាសាស្ត្រ” និង “សិក្សាសង្គម” ដោយផ្អែកលើច្បាប់នៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យនៃជីវិត រួមជាមួយ “ការអប់រំកាយ” ដែលណែនាំកុមារឲ្យតាំងភាពរស់រវើកនៃព្រលឹងរបស់ពួកគេ ចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ពួកគេ នោះកុមារណាក៏ដោយ ដោយមិនត្រូវការការខិតខំពិសេស នឹងលូតលាស់ទៅជាមនុស្សពេញវ័យម្នាក់ ដែលអាចរស់នៅជាមួយពន្លឺនៃជីវិតដែលភ្លឺចែងចាំងនៅក្នុងវិញ្ញាណ និងកាយរបស់ពួកគេ។

ប្រសិនបើភាសាមិនមែនគ្រាន់តែជាភាសាវិទ្យា គណិតវិទ្យាមិនមែនគ្រាន់តែជាគណិតសាស្ត្រ វិទ្យាសាស្ត្រមិនមែនគ្រាន់តែជាគីមីវិទ្យា ឬរូបវិទ្យា សិក្សាសង្គមមិនមែនជាការរៀនអំពីពិភពលោកដែលត្រូវបានកំណត់ត្រឹមដែនខាងសម្ភារៈ ហើយការអប់រំកាយគឺជាពេលវេលាដែលលើកទឹកចិត្តដល់ការហូរចេញនៃកម្លាំងជីវិត និងជំរុញការអភិវឌ្ឍនៃចិត្ត និងកាយ នោះពេលវេលាទាំងអស់របស់ពួកគេនៅសាលា នឹងក្លាយជាពេលរីករាយ ហើយការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់កុមារម្នាក់ៗ នឹងផ្លាស់ប្ដូរទៅជាអ្វីមួយដែលកើតឡើងដោយខ្លួនឯង។

ពីទស្សនៈនោះ អ្នកអាចនិយាយបានថា ការអប់រំនៅសាលារៀននៅលើផែនដីរហូតមកដល់ពេលនេះ ខ្វះទស្សនៈនៃ “ការអប់រំអំពីជីវិត”។

នៅលើផែនដី មានមនុស្សមិនតិចទេ ដោយមិនគិតពីអាយុ ឬភេទ ដែលស្ទើរតែបាត់បង់ការមើលឃើញពីតម្លៃនៃជីវិត មែនទេ?

នោះហើយជាមូលហេតុដែលនៅគ្រប់យុគសម័យ ឧប្បត្តិហេតុ និងរឿងអាស្រូវមិនដែលចេះចប់។

ដើម្បីនាំមកនូវកំណែទម្រង់អប់រំបែបនេះ កំណែទម្រង់សង្គមទាំងមូលដែលពាក់ព័ន្ធសូម្បីតែប្រទេសជាតិ គឺចាំបាច់ ដូច្នេះកម្លាំងរបស់មនុស្សម្នាក់ ឬពីរនាក់មិនអាចផ្លាស់ប្ដូរវាបានភ្លាមៗនោះទេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកណែនាំកូនរបស់អ្នកផ្ទាល់តាមរបៀបនេះនៅផ្ទះ ជាការបំពេញបន្ថែមលើការអប់រំនៅសាលា អ្នកនឹងឃើញនៅចំពោះមុខភ្នែករបស់អ្នក នូវឆន្ទៈចង់លូតលាស់របស់ពួកគេ រីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងរីកដុះដាលដោយខ្លួនឯង។

សូមដាស់នៅក្នុងកុមារ នូវបំណងប្រាថ្នាដ៏សកម្មមួយ ដែលអាចផ្ដល់ជីវិតដល់មនុស្សគ្រប់គ្នាឲ្យប្រាកដ។

មនុស្សពេញវ័យគួរតែបានរៀនពីបទពិសោធន៍របស់ពួកគេផ្ទាល់ថា ទោះបីជាអ្នកសិក្សាដោយអសកម្មច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ដែលជីវិតមិនត្រូវបានធ្វើឲ្យរស់រវើក ចិត្តក៏មិនលូតលាស់ដែរ យើងគិតដូច្នោះ។

ប្រសិនបើអ្នកខ្លួនឯងតាំងពីដើមមានអាកប្បកិរិយាសកម្មចំពោះការរៀនសូត្រ ចូរដាក់ខ្លួនអ្នកនៅក្នុងស្បែកជើងរបស់កុមារ ហើយគិតពីមូលហេតុដែលអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេចំពោះការរៀនសូត្រ ច្រើនតែក្លាយជាអសកម្ម។

ការលើកទឹកចិត្តដូចជាការឡើងតំណែងបន្ទាប់ពីចូលក្នុងសង្គម ឬការក្លាយជាអ្នកឈ្នះម្នាក់ក្នុងជីវិត មិនសូវបន្លឺសំឡេងនៅក្នុងចិត្តរបស់កុមារសព្វថ្ងៃនេះនោះទេ។

ហេតុអ្វី? ពីព្រោះកុមារដែលកំពុងកើតមកសព្វថ្ងៃនេះ ជារឿយៗគឺជាពួកទេវៈជាន់ខ្ពស់ ដែលបានកើតមក ដើម្បីធ្វើឲ្យផែនដីក្លាយជាផ្កាយដ៏ល្អមួយ។

ពួកគេច្រើនតែដឹងថា មនុស្សពេញវ័យក៏កំពុងស្វែងរកសុភមង្គលពិតប្រាកដដែរ ដូច្នេះពួកគេពូកែក្នុងការបើកផ្លូវរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ជាជាងរបៀបរស់នៅដែលបានរៀបចំរួចជាស្រេច ដែលមនុស្សពេញវ័យបង្ខំលើពួកគេ។ (នៅមានត)