ភាពជាតែមួយជាមួយខ្លួនឯងទិព្វ គឺជាការចាប់ផ្ដើមនៃជីវិតទិព្វ

ស្ដាប់ណា បានទេ?

លើកនេះ យើងនឹងនិយាយអំពី “អ្វីដែលយើងចង់ឲ្យអ្នកចារឹកនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក នៅខណៈពេលនេះពិតប្រាកដ”។

គ្រាន់តែដោយសារតែអ្នកអាចបង្ហាញភាពពិសិដ្ឋផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក នៅក្នុងគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់អ្នក មិនមែនមានន័យថាអ្នកលែងត្រូវធ្វើអ្វីទៀតនោះទេ។

នោះគ្រាន់តែជាចំណុចចាប់ផ្ដើមនៃ “ជីវិតជាអត្ថិភាពទិព្វ” ប៉ុណ្ណោះ។

និយាយម្យ៉ាងទៀត វាគ្រាន់តែជាចំណុចឆ្លងកាត់មួយ នៅពាក់កណ្ដាលផ្លូវទៅកាន់ការក្លាយជាតែមួយជាមួយប្រភពនៃជីវិតប៉ុណ្ណោះ។

យើងបានប្រាប់អ្នកពីមុនថា “នៅក្នុងសង្គមនៃចក្រវាល ស្មារតីរបស់មនុស្សលើផែនដី នៅតែស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលនៃការធំធាត់” មែនទេ?

ដោយសាររឿងនោះ ក្នុងចំណោមមនុស្សនៃផ្កាយទាំងឡាយ ដែលមានការតភ្ជាប់តិចតួចជាមួយផែនដី ថែមទាំងមានអ្នកខ្លះ ដែលនៅពេលពិភាក្សាប្រធានបទនៃ “ការសង្គ្រោះ និងការកើតឡើងវិញនៃដែនផែនដី” នៅតែរក្សាចម្ងាយដោយស្ងាត់ៗ ហើយតាមមើល ដោយនិយាយថា “យើងអាចត្រឹមតែទុកពួកគេឲ្យនៅតាមការជ្រើសរើសផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ”។

ចូរមើលដោយទិដ្ឋភាពពីលើមេឃដូចបក្សី ទៅលើការពិតដែលថា បន្ទាប់ពីបានបំផ្លាញបរិស្ថានធម្មជាតិដល់កម្រិតនេះហើយ នៅតែមានមនុស្សនៅលើផែនដី ដែលមិនព្រមឈប់ប្រយុទ្ធ។

មនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដី មិនត្រឹមតែនៅក្នុងសង្គ្រាម និងជម្លោះប៉ុណ្ណោះទេ កំពុងរស់នៅជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន ដែលផ្អែកលើការយកខ្លួនឯងជាធំចាស់ដដែល។

ពេលវេលាបានមកដល់ហើយ ដើម្បីបញ្ចប់គំនិតដែលថា “ដរាបណាខ្ញុំ និងមនុស្សរបស់ខ្ញុំមិនអីទេ ក្រៅពីនោះមិនសំខាន់ទេ”។

នៅក្នុងយុគសម័យបែបនោះ អ្នកបានរស់នៅដោយនឹកចាំថា អ្នកគឺជាអត្ថិភាពដ៏ពិសិដ្ឋ ដោយហ្វឹកហាត់បង្ហាញខ្លឹមសារនៃជីវិតនោះនៅក្នុងខ្លួនអ្នក។

លទ្ធផលឥឡូវនេះបានលេចឡើងលើផ្ទៃយ៉ាងច្បាស់ ហើយមនុស្សមួយចំនួនបានមកបង្ហាញភាពពិសិដ្ឋផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។

ដោយចងចាំរឿងនោះ យើងនឹងនិយាយម្ដងទៀត៖ ការចាប់ផ្ដើមពិតប្រាកដ គឺចាប់ពីពេលនេះតទៅ។

អ្នកមិនមែនកំពុងឈរនៅគោលដៅនៅពេលនេះទាល់តែសោះ។

ផ្ទុយទៅវិញ ក្នុងនាមជាអ្នកចាប់ផ្ដើមដំបូង ដែលបានចុះឈ្មោះនៅក្នុងពិភពទិព្វ អ្នកអាចនិយាយបានថា ការហ្វឹកហាត់ពិតប្រាកដចាប់ផ្ដើមពីទីនេះ។

កាលណាអ្នកទៅឆ្ងាយ អ្នកក៏កាន់តែឃើញទេសភាពដែលអ្នកមិនអាចមើលឃើញពីមុន មែនទេ?

ឧទាហរណ៍ បើអ្នកទៅតាមផ្លូវមួយរយម៉ែត្រ មានទិដ្ឋភាពមួយដែលអ្នកអាចមើលឃើញពីទីនោះ។

បើអ្នកដើរទៅមុខមួយគីឡូម៉ែត្របន្ថែមទៀតពីទីនោះ មានទិដ្ឋភាពដែលឆ្ងាយជាងនេះទៅទៀត ដែលអ្នកអាចមើលឃើញជាលើកដំបូងពីទីនោះប៉ុណ្ណោះ។

ដូចគ្នានេះដែរ នៅក្នុងពិភពនៃការវិវត្តនៃស្មារតីក៏ដូចគ្នា កាលណាអ្នកពង្រីកខ្លួនឯងឲ្យជ្រៅ (ក្លាយជាទិព្វ) វាលនៃការមើលឃើញថ្មីក៏កាន់តែបើកចំហ ហើយបញ្ហាប្រឈមបន្ទាប់របស់អ្នកក៏កាន់តែច្បាស់។

ក្នុងន័យនោះ អ្នកអាចនិយាយបានថាជាមនុស្សដែលរីករាយ។

ព្រោះនៅគ្រប់ពេលវេលា គ្មានទីបញ្ចប់ចំពោះពិភពលោករបស់អ្នកទេ ហើយអ្នកកំពុងដើរលើមាគ៌ានៃពន្លឺ ដែលភ្លឺចែងចាំងជារៀងរហូត។