ដើម្បីទទួលបានស្តង់ដារនៃការវិនិច្ឆ័យ ដែលហួសពីចំណេញ និងខាត (1)

★ដើម្បីសម្រេចបាននូវការឡើងកម្រិតវិមាត្រនៃស្តង់ដារនៃការវិនិច្ឆ័យរបស់អ្នក

ប្រសិនបើអ្នកប្រាថ្នាចង់បានការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ ហើយតម្រង់ទិសទៅរកការវិវត្តនៃស្មារតី នោះនៅពេលនៃការជ្រើសរើស និងការសម្រេចចិត្ត ដែលមកដល់រាល់ថ្ងៃ និងរាល់ខណៈ អ្នកមិនត្រូវសម្រេចរឿងរ៉ាវដោយផ្អែកលើចំណេញ និងខាតនោះទេ។

និយាយដូច្នេះមែន ប៉ុន្តែប្រហែលជាអ្នកមិនអាចធ្វើវាបានភ្លាមៗទេ ហើយមានពេលខ្លះ ដូចជានៅកន្លែងធ្វើការ ដែលអ្នកគ្មានជម្រើសក្រៅពីធ្វើបែបនោះ មែនទេ?

ទោះបីអ្នកចង់ ប៉ុន្តែមិនអាចហួសពីចំណេញ និងខាតបានភ្លាមៗក៏ដោយ ក៏មិនចាំបាច់បាក់ទឹកចិត្តដែរ។ ប្រសិនបើអ្នកហ្វឹកហាត់ការវិនិច្ឆ័យប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក ដោយតម្រង់ទិសទៅរកវា ថ្ងៃណាមួយ អ្នកពិតជាអាចធ្វើបាន។

នៅក្នុងស្ថានភាពអាជីវកម្ម ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍ថា ស្មារតីរបស់អ្នកមិនទាន់ដល់កម្រិតដែលអាចធ្វើរឿងនេះដោយមិនបង្ខំខ្លួននៅឡើយ អ្នកអាចកំណត់ “ច្បាប់ដែលមានកំណត់ពេលវេលា” មួយសម្រាប់ខ្លួនឯង ថាជាករណីលើកលែង មានតែក្នុងសកម្មភាពពាណិជ្ជកម្មប៉ុណ្ណោះ ដែលអ្នកអាចវិនិច្ឆ័យដោយផ្អែកលើចំណេញ និងខាត។

ប៉ុន្តែនៅក្នុងស្ថានភាពផ្សេងទៀត វាល្អក្នុងការធ្វើការវិនិច្ឆ័យ ដែលនាំទៅរកសុខដុមនៃទាំងមូល ដោយប្រាជ្ញាទិព្វ (ការយល់ដឹងដែលភ្លឺឡើងភ្លាមៗក្នុងស្មារតីទិព្វ) ដែលហួសពីចំណេញ និងខាត។

មិនយូរប៉ុន្មាន នៅពេលដែលស្ថានភាពចិត្តរបស់អ្នករីកចម្រើនលើសពីពេលនេះ សូម្បីតែនៅក្នុងស្ថានភាពពាណិជ្ជកម្ម ដែលខ្លួនឯងកាលពីមុនធ្លាប់គិតថា អ្នកមិនអាចរស់បានដោយមិនគណនាចំណេញ និងខាត ក៏អ្នកនឹងលែងខាតទៀតហើយ ទោះបីអ្នកធ្វើការវិនិច្ឆ័យដែលតម្រង់ទៅរកសុខដុម ដោយផ្អែកលើប្រាជ្ញាទិព្វក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែរឿងនោះកើតឡើងដោយធម្មជាតិ ដូច្នេះអ្នកមិនចាំបាច់បង្ខំខ្លួនឯងឲ្យធ្វើបែបនោះនៅពេលនេះ ឬជំរុញខ្លួនឯងឲ្យធ្វើវានោះទេ។

★របៀបអនុវត្តសេចក្ដីពិតចំពោះសកម្មភាពពាណិជ្ជកម្ម ជាបាតុភូតនៃដំណាក់កាលអន្តរកាល

វាប្រហែលជាមានប្រយោជន៍នៅពេលដែលពេលវេលាមកដល់ ដូច្នេះចូរឲ្យយើងពន្យល់ថា តើវាមានន័យយ៉ាងណា ដែលថា “នៅក្នុងស្ថានភាពពាណិជ្ជកម្ម អ្នកលែងខាតទៀតហើយ ទោះបីអ្នកធ្វើសកម្មភាពដោយមិនគិតពីចំណេញ និងខាតក៏ដោយ”។

ជាដំបូង ដើម្បីពន្យល់ថាតើមានអ្វីកើតឡើង នៅពេលដែលអ្នកធ្វើសកម្មភាពដោយយកសុខដុមនៃទាំងមូលជាស្តង់ដារនៃការវិនិច្ឆ័យរបស់អ្នក៖ ជាជាងលទ្ធផលនៅក្នុងភាពទ្វេ លេចឡើង ដែលអ្នកខាត ហើយមានតែភាគីម្ខាងទៀតទទួលបានផលប្រយោជន៍ ឬភាគីម្ខាងទៀតខាត ហើយមានតែអ្នកចំណេញ លទ្ធផលដែលលេចឡើង គឺជាលទ្ធផលដែលផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ដល់អ្នក ភាគីម្ខាងទៀត និងទាំងមូលផងដែរ។

ដូច្នេះ វាមកដល់ចំណុចនេះ៖ “គ្មានការចាំបាច់ទាល់តែសោះ ដែលត្រូវជាប់ជំពាក់នឹងចំណេញ និងខាតនៅចំពោះមុខ”។

ហេតុអ្វីបានជាវាកើតឡើង? និយាយដោយពាក្យមួយ គឺដោយសារតែទស្សនៈពិភពលោករបស់អ្នក ត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរទាំងស្រុងពីឫសគល់។ នៅពេលដែលស្មារតីរបស់អ្នកត្រូវបានតភ្ជាប់ទៅនឹងពិភពដែលគ្មានទីបញ្ចប់នៃពន្លឺនៃជីវិត លែងមានការដណ្ដើមទំនិញ និងលុយដែលមានកំណត់ពីគ្នាទៅវិញទៅមក នៅក្នុងពិភពដែលមានកំណត់ទៀតហើយ។

អ្វីដែលកើតឡើងដោយគ្មានករណីលើកលែង ចំពោះមនុស្សដែលបានវិវត្តផ្នែកស្មារតី គឺជាខ្សែសង្វាក់នៃចរាចរណ៍ដែលគ្មានទីបញ្ចប់នៃសេចក្ដីរីករាយ និងការដឹងគុណបែបនេះ ហើយនៅពេលដែលអ្នកក៏ចូលទៅក្នុងរង្វង់នោះដែរ គ្មានអ្វីក្រៅពីស្ថានភាពវិជ្ជមានទេដែលនឹងកើតឡើង ទាំងចំពោះអ្នក និងចំពោះមនុស្សដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នក។

ហេតុអ្វី? ពីព្រោះនៅពេលដែលអ្វីដែលអ្នកគិតមានតែសុខដុមនៃទាំងមូល ហើយអ្វីដែលអ្នកនិយាយ និងធ្វើ សុទ្ធតែនាំមកនូវសុខដុមនៃទាំងមូល អ្វីៗដែលស្មារតីរបស់អ្នកតម្រង់ទិសទៅរក លែងទាញយកការពិតផ្ទុយគ្នា ដូចដែលធ្លាប់កើតមាន មុនការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់អ្នកទៀតហើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកអាចបង្ហាញចរាចរណ៍ដែលគ្មានទីបញ្ចប់ទាំងអស់ដោយធម្មជាតិ ហើយបង្ហាញវាចេញក្នុងវាសនាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។

បើមើលពីកន្លែងដែលយើងឈរ ពិភពលោករបស់អ្នក ជាស្ថានភាពអន្តរកាល នៅតែជាពិភពលោកមួយដែលតម្លៃនៃកម្លាំងពលកម្ម និងទំនិញ ត្រូវបានប្ដូរជាមួយលុយ ដូច្នេះអ្នកមានទំនោរគិតក្នុងន័យនៃចំណេញ និងខាត។ ប៉ុន្តែនៅទីបំផុត ភាពបរិបូរណ៍ដែលគ្មានទីបញ្ចប់នឹងលេចឡើង សូម្បីតែមនុស្សគ្រប់គ្នាមិនជាប់ជំពាក់នឹងប្រាក់ចំណេញនៅចំពោះមុខក៏ដោយ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់នឹងមានបញ្ហាអំពីការហូបចុក សម្លៀកបំពាក់ ឬលំនៅដ្ឋានឡើយ។ (នៅមានតទៅលើកក្រោយ)