ដើម្បីដឹងខ្លួនពីការស្ដារឡើងវិញនៃភាពទិព្វ

★ដោយមិនជាប់គាំងនឹងវិមាត្រណាមួយ ចូរមើលពីខាងលើនូវវិមាត្រទាំងអស់ដែលអ្នកផ្ទុក

រហូតដល់ស្មារតីរបស់មនុស្សដែលមានរាងកាយលើផែនដី លែងការជាប់ជំពាក់របស់ខ្លួនបានច្រើនជាងឥឡូវនេះ ហើយឈានដល់ស្ថានភាពនៃចិត្តដែលសេរី និងគ្មានឧបសគ្គ វាជាការប្រសើរជាង ក្នុងការមិនមើល ឬស្ដាប់រឿងនៃលោកខាងនាយ (ពិភពពហុវិមាត្រ)។

នោះគឺដោយសារមនុស្សដែលជឿយ៉ាងមុតមាំថា រាងកាយគឺជាខ្លួនពួកគេ ទោះបីជាពួកគេមើលឃើញពិភពវិមាត្រខ្ពស់ ឬពិភពវិមាត្រទាបក៏ដោយ ទោះល្អ ឬអាក្រក់ក្ដី ច្រើនតែបាត់បង់ជំហររឹងមាំក្នុងស្មារតី ដោយសារតែអ្វីដែលពួកគេបានឃើញ និងបានឮ ហើយធ្វេសប្រហែសជីវិតខាងរាងកាយរបស់ពួកគេ។

ដូច្នេះ សម្រាប់ពេលនេះ គ្រាន់តែយល់ពីគ្រោងទូទៅប៉ុណ្ណោះក៏គ្រប់គ្រាន់ហើយ៖ “កម្រិតវិមាត្រផ្សេងៗគឺបែបនេះ ហើយក្នុងចំណោមនោះ ពិភពរូបកាយមានទីតាំងបែបនេះ”។

ដរាបណាអ្នកបន្តជំរុញការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់អ្នកផ្ទាល់ ពេលវេលានឹងមកដល់ ដែលអ្នកអាចយល់ ដោយគ្មានអារម្មណ៍ចូលមកពាក់ព័ន្ធ នូវការពិតថា ពិភពទាំងនោះមិនមែនជារឿងនៃលោកមួយផ្សេងទៀត ដែលដាច់ឆ្ងាយពីអ្នកទាំងស្រុងនោះទេ ប៉ុន្តែជារបៀបនៃពិភពដែលលាតត្រដាងនៅក្នុងចក្រវាលនៅក្នុងខ្លួនអ្នក។

អ្វីដែលសំខាន់ គឺការនាំខ្លួនឯងជាបុគ្គលខាងរាងកាយរបស់អ្នក ត្រឡប់ទៅកាន់ខ្លួនឯងដ៏អស្ចារ្យនៃជីវិតវិញ។

ប្រសិនបើអ្នកធ្វើបែបនោះ អ្នកនឹងទទួលបានវិស័យនៃការមើលឃើញខាងចក្រវាល ដែលអាចមើលពីខាងលើនូវគ្រប់កម្រិតនៃពិភពក្នុងមួយភ្លែត។

សរុបមក វាគ្រាន់តែជាបញ្ហានៃការមិនជាប់គាំងនឹងវិមាត្រណាមួយ ហើយត្រឡប់ទៅកាន់ស្មារតីខាងចក្រវាល ដែលផ្ទុកវិមាត្រទាំងអស់វិញប៉ុណ្ណោះ។

★ដើម្បីរស់នៅតាមស្មារតីទិព្វ ខណៈពេលដែលនៅក្នុងរាងកាយ

ឥឡូវនេះ មនុស្សគ្រប់គ្នារស់នៅដោយចង់មានសុភមង្គល ដូច្នេះតើអ្នកដឹងទេ ថាហេតុអ្វីបានជាមានមនុស្សតិចតួចណាស់ ដែលរស់នៅដោយមានអារម្មណ៍នៃសុភមង្គលពិតប្រាកដ?

វាគឺដោយសារពួកគេរស់នៅដោយមិនដឹងថា ជីវិតមនុស្ស (ជីវិតរបស់ខ្លួន) ជាអ្វី។

ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ ទុក្ខវេទនាដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ ខណៈពេលដែលអ្នករស់នៅ បានចាប់ផ្ដើមនៅកន្លែងដែលខ្លឹមសារនៃជីវិតត្រូវបានភ្លេចទាំងស្រុង។

ប្រសិនបើអ្នកយល់ពីការពិត ថាជីវិតដែលស្ថិតនៅក្នុងរាងកាយ (មនុស្ស) របស់អ្នកជាអ្វី យើងរស់នៅដើម្បីអ្វី ជីវិតទៅណា នៅពេលវាចាកចេញពីរាងកាយ ទុក្ខវេទនានឹងបាត់ទៅភ្លាមៗ នៅពេលនោះ និងនៅទីនោះ ហើយពន្លឺនៃព្រះអាទិត្យនៃជីវិត ដែលចាក់ស្រោចចុះមកតាមមេឃស្រឡះ នឹងបំភ្លឺផ្លូវទាំងមូលនៅខាងមុខ ឆ្ពោះទៅអនាគត។

សម្រាប់ការនោះ ចូរស្ដារស្មារតីទិព្វ ដែលជាខ្លឹមសារនៃជីវិតឡើងវិញ ហើយយកវាមកប្រើនៅក្នុងចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នក។

នោះហើយគឺពិតជាផ្លូវ ដែលមនុស្សជាតិលើផែនដីដើររួមគ្នាឆ្ពោះទៅរកអនាគតដ៏ភ្លឺស្វាង។

ប៉ុន្តែទោះបីជាអ្នកដឹងរឿងនេះក៏ដោយ មានអ្វីមួយដែលរារាំងអ្នក នៅពេលអ្នកព្យាយាមធ្វើវា មិនឲ្យបែរទៅរកសេចក្ដីពិត។

នោះគឺជាការចងចាំ។

ប្រសិនបើអ្នកអាចប្រគល់ការចងចាំទាំងអស់ ដែលរារាំងការវិវត្តនៃស្មារតីនោះ ទៅឲ្យវិញ្ញាណដ៏អស្ចារ្យនៃជីវិត អ្នកអាចយល់អត្ថន័យនៃពាក្យដែលយើងបញ្ជូនបន្ត។

វិញ្ញាណដ៏អស្ចារ្យនៃជីវិត គឺជាស្មារតីទិព្វរបស់អ្នកផ្ទាល់ ហើយក៏ជាស្មារតីនៃខ្លួនឯងកម្រិតខ្ពស់ ដែលជាកិច្ចការខាងក្រៅរបស់វាដែរ។

ចូរលែងការជាប់ជំពាក់របស់អ្នក ចំពោះស្មារតីទាំងអស់ដែលអ្នកចាត់ទុកថាជាខ្លួនអ្នក និងចំពោះការចងចាំពីអតីតកាលទាំងអស់របស់អ្នក។

បន្ទាប់មក ពន្លឺនៃជីវិតនឹងហូរចូលទៅក្នុងដួងចិត្ត ដែលលែងជាប់គាំងដោយសុភវិនិច្ឆ័យនៃអតីតកាល។

ហេតុនេះហើយ បានជាយើងបន្តប្រាប់អ្នកម្ដងហើយម្ដងទៀតថា “វាល្អក្នុងការតម្រូវខ្លួនឯងឲ្យត្រូវនឹងរាងកាយពិតនៃជីវិត តាមរយៈការដកដង្ហើមវែងៗរៀងរាល់ថ្ងៃ”។

អ្នកដែលយល់ពីគោលការណ៍នេះ ម្នាក់បន្ទាប់ពីម្នាក់ សម្រក់ស្បែកចាស់របស់ខ្លួន ហើយក្លាយជាអ្នកកាន់ស្មារតីទិព្វ ដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សាពីការមើលមនុស្សថាគ្រាន់តែជារាងកាយ។

តើអ្នកត្រូវធ្វើអ្វីឥឡូវនេះ ដើម្បីស្ដារភាពទិព្វរបស់អ្នកផ្ទាល់ឡើងវិញ?

ចូរបន្តសួរខ្លួនឯងនូវសំណួរនេះជានិច្ច។

ស្មារតីដែលបានឡើងកម្រិតវិមាត្រ មិនមែនជាអ្វីដែលអ្នកទទួលបានក្នុងមួយយប់នោះទេ ដូច្នេះចូរអនុវត្តជាប់លាប់ បន្តិចម្ដងៗ ក្នុងការដាក់កម្រិតវិមាត្រនៃស្មារតីប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកនៅក្នុងដែនទិព្វ ហើយបញ្ចេញវាពីទីនោះ។

ដរាបណាអ្នកធ្វើបែបនោះ ពេលវេលាប្រាកដជានឹងមកដល់ ដែលមុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន អ្នកនឹងដឹងខ្លួនថា ខ្លួនអ្នកត្រូវបានស្ដារឡើងវិញជាមនុស្សជាតិទិព្វ។