សន្តិភាពលើផែនដី និងការឡើងកម្រិតខាងវិញ្ញាណ (6/7)

(តពីលើកមុន)

អំពីការធ្វើឲ្យការដកដង្ហើមកាន់តែជ្រៅ និងស្ថានភាពនៃស្មារតីដែលបានវិវត្ត

នៅចំណុចនេះ លែងមានការចាំបាច់សម្រាប់ទ្រឹស្ដីពិបាកៗទៀតហើយ។

ទោះបីអ្នកមិនអាចមើលឃើញ ឬស្ដាប់ឮពិភពលោកនៃវិមាត្រផ្សេងទៀតក៏ដោយ ក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីទាល់តែសោះ។

គ្រាន់តែសាកល្បងផ្ដោតលើការធ្វើឲ្យការដកដង្ហើមរបស់អ្នកស្ងប់ រាល់ខណៈ។

ដរាបណាអ្នកធ្វើបែបនោះ ប្រាជ្ញា និងសេចក្ដីពិតដែលអ្នកត្រូវការនៅរាល់ខណៈ នឹងផុសឡើងពីជម្រៅនៃចិត្តរបស់អ្នក តាមតម្រូវការ។

តាមរបៀបនេះ ដរាបណាអ្នកធ្វើឲ្យសេចក្ដីពិតក្លាយជាផ្នែកមួយនៃចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នក នរណាក៏អាចទទួលដឹងដោយមិនចាំបាច់មើល និងស្ដាប់ឮដោយមិនចាំបាច់ស្ដាប់បាន។

អឺ តើវាពិបាកយល់ទេ?

ចំណុចសំខាន់គឺថា ខណៈពេលដែលនៅតែដូចដែលអ្នកមាន ហើយនៅតែនៅកន្លែងដែលអ្នកនៅ អ្នកចាប់ផ្ដើមយល់អ្វីៗទាំងអស់។

ឧទាហរណ៍ នៅពេលដែលអ្នកនៅក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវនៃផ្ទះ ដែលអ្នកស្គាល់យ៉ាងច្បាស់ អ្នកដឹងជារឿងធម្មតា ថាអ្វីៗទាំងអស់នៅទីណា សូម្បីតែបិទភ្នែកក៏ដោយ មែនទេ?

តាមរបៀបដូចគ្នា ដរាបណាព្រលឹងរបស់អ្នករីកធំ នៅពេលដែលអ្នកមើលមនុស្សម្នាក់ អ្នកអាចមើលឃើញប្រវត្តិរបស់ពួកគេ រួមទាំងជីវិតមុនៗ ហើយអ្នកក៏អាចស្ដាប់ឮសំឡេងនៃខ្លួនឯងកម្រិតខ្ពស់របស់ពួកគេដែរ។ ដូច្នេះ អ្នកលែងកូរបង្កើតគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍ ចំពោះភាពខុសគ្នានៅលើផ្ទៃទៀតហើយ ហើយអ្នកអាចមើលឃើញភាពទិព្វរបស់មនុស្សម្នាក់ទៀតឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។

បន្ថែមលើនោះ អ្នកអាចមើលឃើញក្នុងមួយភ្លែត នូវប្រវត្តិនៃដី តំបន់ និងជនជាតិនីមួយៗ ដូច្នេះអ្នកយល់ថា ហេតុអ្វីបានជាពួកគេស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដែលពួកគេនៅពេលនេះ។ បន្ទាប់មក ជំនួសឲ្យការបញ្ចប់ដោយការរិះគន់ និងការថ្កោលទោសដែលមិនចាំបាច់ អ្នកក្លាយជាអាចគ្រាន់តែប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយភាពទិព្វរបស់ពួកគេ ហើយអធិស្ឋានឲ្យមនុស្សនៅជុំវិញពិភពលោក ពង្រីកព្រលឹងបុគ្គលរបស់ពួកគេ ហើយនៅថ្ងៃណាមួយ ដាស់ភាពទិព្វដើមរបស់ពួកគេ។

នៅពេលដែលព្រលឹងរបស់អ្នកពង្រីកយ៉ាងទូលាយ ហើយកម្រិតខាងវិញ្ញាណរបស់អ្នកកើនឡើង អ្នកអាចក្រឡេកមើលមនុស្ស និងពិភពលោក ដោយស្មារតីនៃដែនទិព្វ ហើយដោយសារតែវាជាស្មារតីទិព្វ ចំណេញ និងខាតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក និងភាពងាយស្រួល មកជាលំដាប់ទីពីរ។

នៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើង អ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកគិត និយាយ និងធ្វើ ក្លាយជាការបន្លឺឡើងផ្ទាល់ ដែលទាញចេញនូវសុខដុមនៃមនុស្សជាតិ និងអ្វីៗទាំងអស់ ហើយអ្នកក្លាយជាកម្លាំងជំរុញមួយ ដែលលើកកម្ពស់សន្តិភាពសម្រាប់ផែនដីទាំងមូល ដោយបំពេញអត្ថន័យដើមនៃអត្ថិភាពនៃជីវិត។

ឥឡូវនេះ គឺជាពេលវេលាដ៏សំខាន់ពិតប្រាកដ។

តាមការពិត វាជាពេលវេលាដ៏សំខាន់បែបនេះ ដែលសូម្បីតែមួយខណៈ ក៏មិនអាចធ្វេសប្រហែសបានដែរ។

នៅពេលបែបនេះ អ្នក ដែលរាល់ថ្ងៃថ្លែងអំណរគុណដោយគ្មានទីបញ្ចប់ ចំពោះសត្វមានជីវិតទាំងអស់ និងធម្មជាតិទាំងមូល ខណៈពេលដែលបន្តអធិស្ឋានសម្រាប់ផ្កាភ្លើងទិព្វនៅក្នុងមនុស្សជាតិទាំងអស់ ដែលជាអ្នកដឹកនាំដ៏ត្រឹមត្រូវនៃសន្តិភាពលើផែនដី អាចនិយាយបានថា ជាអត្ថិភាពដ៏សំខាន់ ដែលគ្មានអ្វីជំនួសបាន។

ពីព្រោះទោះបីពួកទេវៈ និងទេវតានៃពិភពផែនដី និងចក្រវាល ព្យាយាមដឹកនាំសុខដុមនៃពិភពផែនដីច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ តួនាទីដឹកនាំ ដែលគ្រប់គ្រងវាសនានៃភព “ផែនដី” គឺជាដំបូង និងជាចុងក្រោយ ជារបស់មនុស្សជាតិដែលរស់នៅលើផែនដី។ (នៅមានតទៅ)