ខាងក្រៅគឺជាខាងក្នុង ហើយខាងក្នុងគឺជាខាងក្រៅ (7/8)

(តពីលើកមុន)

★រស់នៅជាទាំងមូល ខណៈពេលដែលជាបុគ្គលម្នាក់

ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ វាសនាអាចត្រូវបានសរសេរជាន់ពីលើ និងរក្សាទុកសាជាថ្មីបានជានិច្ចនៅក្នុងពេលនេះផ្ទាល់។

ទោះបីជាអ្នកបានសាបព្រួសគ្រាប់ពូជនៃវាសនាអ្វីក៏ដោយកាលពីអតីតកាល ទោះបីជាវាសនាដែលប្រមូលផល (លេចចេញមក) នៅក្នុងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះនៃការបង្កើតផល (ឥឡូវនេះ) មិនសប្បាយយ៉ាងណាក៏ដោយ អាស្រ័យលើរបៀបដែលអ្នកប្រើថាមពលស្មារតីរបស់អ្នកនៅក្នុងពេលនេះផ្ទាល់ អ្នកអាចកត់សម្គាល់ឃើញថា ភាពក្លាហាន និងឆន្ទៈចង់កែលម្អ ដែលល្មមនឹងដឹងគុណ និងជម្នះសំណាងអាក្រក់ដោយមិនមើលឃើញវាជាសំណាងអាក្រក់ កំពុងផុសចេញពីប្រភពនៃជីវិត ហើយអ្នកអាចរស់នៅដោយប្រើកម្លាំងនោះ។ ហើយលើសពីនោះទៀត អ្នកថែមទាំងអាចសរសេរវាសនាអនាគតរបស់អ្នកឡើងវិញ ឲ្យទៅជាអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នាបានទៀតផង។

កម្លាំងគ្មានទីបញ្ចប់ក្នុងការបង្កើតវាសនា ស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នកផ្ទាល់។

ឥឡូវនេះហើយ គឺជាពេលវេលាដែលអ្នកត្រូវដឹងពីរឿងនោះ។

រហូតដល់ពេលដែលមនុស្សគ្រប់គ្នារស់នៅក្នុងពិភពនៃដែនទិព្វ ភាពមិនចុះសម្រុង និងភាពមិនស្មោះត្រង់ដែលអ្នកមានអារម្មណ៍នៅខាងក្រៅ មិនមែនជាការពិតដ៏ត្រឹមត្រូវនោះទេ។

អាចនិយាយបានថា វាគ្រាន់តែជារបៀបមានអារម្មណ៍ខាងក្នុងរបស់អ្នកផ្ទាល់ គ្រាន់តែជាអ្វីដែលនៅខាងក្នុងត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំង ហើយលេចចេញមកខាងក្រៅប៉ុណ្ណោះ។

ហើយនៅពេលដែលស្មារតីរបស់អ្នកវិវត្ត វានឹងប្រែទៅជាផ្ទុយវិញ៖ សុខដុម និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលអ្នកមានអារម្មណ៍នៅខាងក្រៅ គឺជាការឆ្លុះបញ្ចាំងនៃអ្វីដែលមាននៅក្នុងខ្លួនអ្នក ហើយដោយសារតែខាងក្នុងរបស់អ្នកមានសុខដុមនេះហើយ ទើបអ្នករកឃើញរឿងដ៏អស្ចារ្យនៅក្នុងពិភពខាងក្រៅ រំភើបចិត្ត ត្រេកអរ សើច និងមានអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយបំផុតក្នុងការចែករំលែកវាជាមួយមនុស្ស។

ដោយចង្អុលទៅរឿងនេះ ព្រះសក្យមុនី ស្ថាបនិកនៃព្រះពុទ្ធសាសនា បានមានព្រះបន្ទូលថា “មនុស្សដែលមានរាងកាយទាំងអស់ សុទ្ធតែជាប់នៅក្នុងការយល់ច្រឡំបញ្ច្រាស (ឈរក្បាលចុះក្រោម ហើយមើលពិភពលោកបញ្ច្រាស)” មែនទេ?

នោះមានន័យថា អ្វីដែលបង្កើតការពិតជាក់ស្ដែង តាំងពីដើមរហូតដល់ចុងបញ្ចប់ គឺស្មារតីរបស់មនុស្សជាតិ។ អ្វីដែលនៅខាងក្នុង (ស្មារតី) លេចចេញមកខាងក្រៅ ដូច្នេះអ្វីដែលនៅខាងក្រៅ គឺមិនមែនជាអ្វីផ្សេងក្រៅពីការឆ្លុះបញ្ចាំងនៃការបង្កើតខាងក្នុងនោះទេ។

និយាយពីមូលដ្ឋានគ្រឹះ៖ អ្នកត្រូវបានតភ្ជាប់យ៉ាងពេញលេញ សូម្បីតែជាមួយចំណុចកណ្ដាលនៃចក្រវាលដ៏ធំធេង ដែលជាប្រភពនៃជីវិត។

មនុស្សតាមធម្មជាតិដើមរបស់ខ្លួន មិនចាំបាច់ធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់លំហអាកាសដោយរាងកាយ រហូតដល់ចំណុចកណ្ដាលនៃចក្រវាលដ៏ធំធេងនោះទេ។ ជីវិតរបស់ពួកគេផ្ទាល់ត្រូវបានតភ្ជាប់ដោយផ្ទាល់ជាមួយចំណុចកណ្ដាលនៃចក្រវាល (កម្លាំងដើមដែលបង្កើត និងអភិវឌ្ឍចក្រវាល) ដូច្នេះទោះបីជាផ្ទៃមេឃ និងផែនដីដែលពួកគេត្រូវបានដាក់ឲ្យនៅ ស្ថិតនៅទីណាក៏ដោយ ពួកគេអាចប្រើកម្លាំងជីវិតនោះ ដើម្បីធ្វើឲ្យសេចក្ដីស្រឡាញ់ទិព្វភ្លឺចែងចាំងនៅកន្លែង និងក្នុងទំនាក់ទំនងដែលពួកគេស្ថិតនៅឥឡូវនេះ ហើយរស់នៅតាមរបៀបដែលបម្រើដល់សុខដុមដ៏អស្ចារ្យនៃទាំងមូល។ ការរស់នៅបែបនោះ គឺជាអត្ថន័យពិតនៃការប្រើជីវិតឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។

បន្ទាប់មក ដោយមិនចាំបាច់រៀបគម្រោងដើម្បីទាក់ទាញអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា អ្វីៗទាំងអស់នឹងត្រូវបាននាំទៅតាមអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា ហើយអ្នកនឹងប្រែក្លាយទៅជាមនុស្សម្នាក់ដែលរស់នៅដោយធម្មជាតិ តាមរបៀបដែលផ្ដល់ជីវិតដល់ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃក្នុងពេលតែមួយ។ ដូច្នេះ វាជាការល្អក្នុងការលែងមោទនភាព និងបំណងប្រាថ្នាតូចតាចរបស់អ្នកឲ្យបានស្អាតស្អំនៅចំណុចនេះ ហើយប្រគល់ខ្លួនអ្នកទៅក្នុងគោលបំណងដ៏ធំនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យនៃទាំងមូល។

បន្ទាប់មក មនុស្សម្នាក់ ខណៈពេលដែលជាបុគ្គលម្នាក់ដែលដឹងខ្លួនឯង ក៏ក្លាយជាភាវៈមួយដែលជាទាំងមូលនោះផ្ទាល់ក្នុងពេលតែមួយ ហើយចាប់ផ្ដើមដឹងថា ខ្លួនគឺជាចក្រវាលនោះផ្ទាល់។ (នៅមានត)