ជូនចំពោះអ្នកដែលរស់នៅជាចំណងតភ្ជាប់រវាងមេឃ និងដី

★នៅក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរពីពាក់កណ្ដាលមនុស្ស ពាក់កណ្ដាលទិព្វ ទៅជាសត្តលោកទិព្វពិតប្រាកដ

ទោះបីកាលៈទេសៈជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការលំបាកទាំងអស់ដែលអ្នកបានជួបប្រទះរហូតមកដល់ថ្ងៃនេះ កំពុងត្រូវបានប្រើប្រាស់ ហើយកំពុងជួយអ្នកក្នុងតួនាទីរបស់អ្នក ក្នុងការតភ្ជាប់មនុស្សជាតិលើផែនដីជាមួយប្រភពនៃជីវិត។

មើលសិន… វាប្រៀបដូចជាបទចម្រៀងបុណ្យណូអែលអំពីសត្វរមាំងដែលច្រមុះភ្លឺរបស់វា ដែលធ្លាប់ត្រូវគេសើចចំអក បែរជាក្លាយជាអ្វីដែលត្រូវការយ៉ាងពិតប្រាកដ ដើម្បីបំភ្លឺផ្លូវនៅយប់ងងឹតដែលមានអ័ព្ទ។ ដូចគ្នានេះដែរ ការលំបាករបស់អ្នកកំពុងជួយអ្នកនាំសូរសំនៀងនៃដែនទិព្វទៅដល់មនុស្សជាតិ។

ដូច្នេះ ដូចសត្វរមាំងនោះដែលតែងតែយំ អ្នកអាចត្រេកអរ ហើយនិយាយថា “យប់នេះជាយប់របស់ខ្ញុំ!”

អត្ថិភាពរបស់អ្នកនៅក្នុងពិភពផែនដី មានតួនាទីជាចំណងដែលតភ្ជាប់មេឃ និងដី។

មនុស្សដែលមានគោលដៅឆ្ពោះទៅការវិវត្តនៃស្មារតី ខណៈពេលនៅក្នុងរាងកាយ ឥឡូវនេះកំពុងរស់នៅ មិនមែនជាមច្ឆាពាក់កណ្ដាលមនុស្ស ពាក់កណ្ដាលត្រីទេ ប៉ុន្តែជាសត្តលោកពាក់កណ្ដាលមនុស្ស ពាក់កណ្ដាលទិព្វ។

អ្នកប្រហែលជាកំពុងរស់នៅដូចជាអ្នកនៅតែជាមនុស្សដែលមានរាងកាយដដែលដូចរាល់ដង ប៉ុន្តែចំពោះអ្នកដែលអាចមើលឃើញ ការពិតដែលថាអ្នករស់នៅដោយរុំព័ទ្ធដោយរស្មីដ៏ភ្លឺចែងចាំង អាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ជាការពិតដ៏សាមញ្ញ។

ដូច្នេះ អ្នកអាចមានទំនុកចិត្តកាន់តែច្រើនថា អ្នកតែងតែរស់នៅដោយភាពពិសិដ្ឋខ្ពស់បំផុតដែលមនុស្សម្នាក់មាន។

ឥឡូវនេះ អ្នកកំពុងស្ថិតនៅក្នុងរយៈពេលអន្តរកាល ពីពាក់កណ្ដាលមនុស្ស ពាក់កណ្ដាលទិព្វ ទៅជាសត្តលោកទិព្វពិតប្រាកដ។

ប៉ុន្តែទោះបីជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ អ្នកមានទំនុកចិត្តតិចពេកណាស់។

នោះកើតចេញពីការមិនមានទម្លាប់ដឹងខ្លួនពីខ្លួនឯងទិព្វរបស់អ្នក ប៉ុន្តែអ្នកអាចមានទំនុកចិត្តកាន់តែច្រើន ហើយពាក់ស្មារតីពិសិដ្ឋដោយមោទនភាព។

ឥឡូវនេះ ដោយសារអរិយធម៌ និងវប្បធម៌បានរីកចម្រើន មនុស្សភាគច្រើនដែលរស់នៅលើផែនដី ចំណាយពេលរបស់ពួកគេដោយរុំព័ទ្ធក្នុងសម្លៀកបំពាក់ដែលបង្ហាញពីលក្ខណៈនៃប្រទេស និងតំបន់នីមួយៗឲ្យបានល្អបំផុត ប៉ុន្តែកាលពីយូរយារណាស់មកហើយ នៅពេលមនុស្សដំបូងកើតមកលើផែនដី ពួកគេទាំងអស់រស់នៅដោយអាក្រាត។

★សូមធ្វើឲ្យខ្លួនឯងទិព្វរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ ហើយមានទំនុកចិត្ត

ប៉ុន្តែពីកន្លែងដែលយើងឈរ នៅក្នុងស្ថានភាពនៃចិត្តរបស់ពួកគេ មនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដីមើលទៅដូចជាពួកគេនៅតែស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលមុនពេលពាក់សម្លៀកបំពាក់នៃភាពពិសិដ្ឋ។

តើនោះមានន័យដូចម្ដេច? វាមានន័យថា ពួកគេមិនកំពុងរស់នៅដោយបង្ហាញភាពពិសិដ្ឋដែលផ្អែកលើធម្មជាតិពិតរបស់មនុស្សនោះទេ។

ដូច្នេះ ទោះបីអ្នកស្លៀកពាក់ឲ្យរាងកាយរបស់អ្នកស្អាតប៉ុណ្ណាក៏ដោយ អ្នកត្រូវរៀបចំសម្លៀកបំពាក់នៃចិត្តរបស់អ្នកដាច់ដោយឡែក។

ឥឡូវនេះ គឺជាពេលវេលាដើម្បីធ្វើឲ្យសម្លៀកបំពាក់នៃចិត្តនោះសម្បូរបែប។

នៅក្នុងពិភពរូបកាយផងដែរ សម្លៀកបំពាក់បានកាន់តែសម្បូរបែបតាមសម័យកាល មែនទេ?

វាជារឿងដូចគ្នា។

ប្រសិនបើអ្នកមានពេលវិនិច្ឆ័យថាតើអ្វីមួយសមនឹងអ្នក ឬមិនសម សូមប្រើពេលនោះជំនួសវិញ ដើម្បីធ្វើឲ្យខ្លួនឯងទិព្វរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ ហើយពាក់សម្លៀកបំពាក់ពិសិដ្ឋដែលហៅថាស្មារតីទិព្វ។

មិនចាំបាច់ទប់ខ្លួនពីរឿងនោះទេ ហើយប្រសិនបើអ្នកធ្វើវា អ្នកអាចរស់នៅដោយចិត្តដែលសម្បូរបែបជាងឥឡូវនេះឆ្ងាយណាស់។

ដើម្បីការនោះ សូមធ្វើឲ្យការដឹងខ្លួនរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ។

សូមបន្តស្វែងយល់ពីជីវិត៖ “តើជីវិតរបស់ខ្ញុំនេះជាអ្វីទៅ?”

បន្ទាប់មក កន្លែងដែលមនុស្សគ្រប់រូបទៅដល់ គឺពិភពនៃពន្លឺនៅប្រភពនៃជីវិត។

អ្នកនឹងដឹងថា មនុស្សគ្រប់គ្នាបានកើតចេញពីទីនោះ ជាសត្តលោកដែលបានចេញមកជាមែកធាងនៃប្រភពដ៏អស្ចារ្យតែមួយ។

បន្ទាប់មក ទឹកមុខជូរចត់របស់មនុស្សគ្រប់គ្នា ដែលមានចិញ្ចើមជ្រួញ នឹងប្រែក្លាយជាទឹកមុខភ្លឺស្វាង ចិញ្ចើមធូរស្រាល ពោរពេញដោយពន្លឺ។

បទពិសោធន៍គ្រប់យ៉ាង គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីដំណើរការនៃការដែលអ្វីៗទាំងអស់កាន់តែប្រសើរឡើងនោះទេ។

ដូច្នេះ សូមកាន់ក្ដីសង្ឃឹមដ៏ភ្លឺស្វាងនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ហើយកសាងអនាគតដ៏ភ្លឺចែងចាំង។