ព្រះជាម្ចាស់នៃម្សិលមិញ ព្រះជាម្ចាស់នៃថ្ងៃនេះ

ថ្ងៃនេះ តោះក្រឡេកមើលថយក្រោយ ហើយបញ្ជាក់រឿងរ៉ាវឡើងវិញ ដើម្បីផ្កាប់ពីឫសគល់ផ្ទាល់ នូវគោលគំនិតនៃពាក្យ “ព្រះជាម្ចាស់” ដែលរីករាលដាលយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងដែនផែនដី។

ព្រះជាម្ចាស់ដែលមនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដីគិតដល់ គឺជារូបភាពនៃនរណាម្នាក់ ដែលដាច់ដោយឡែកទាំងស្រុងពីយើងជាមនុស្ស ដូចជា “ព្រះវរបិតារបស់យើង ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌” ដែលគង់នៅឆ្ងាយហួសពីមេឃ ជានរណាម្នាក់ដែលយើងមិនអាចសូម្បីតែសុបិនថានឹងបានឃើញព្រះភក្ត្រដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ជាអ្នកដែលបានបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ ជាអ្នកបង្កើតចក្រវាល មែនទេ?

នោះក៏មិនខុសដែរ ប៉ុន្តែវាជាគោលគំនិតដែលមើលតែម្ខាងប៉ុណ្ណោះ។

មានតែរឿងនោះប៉ុណ្ណោះ មិនមើលឃើញគ្រប់ទិដ្ឋភាពនៃព្រះជាម្ចាស់ទេ។

មនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដី ធ្វើដោយយល់ច្រឡំ ហាក់ដូចជាទិដ្ឋភាពផ្សេងទៀតមិនមានទាល់តែសោះ មែនទេ?

អ្នកសួរថា “ចុះទិដ្ឋភាពផ្សេងទៀតជាអ្វី?” ឬ?

អើ វាគឺអ្នកម្នាក់ៗ។

មនុស្សម្នាក់ៗក្នុងមនុស្សជាតិលើផែនដី គឺជាកូនរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលកាន់នៅជ្រៅក្នុងព្រលឹងរបស់ខ្លួន នូវស្មារតីកណ្ដាល ដែលបានបង្កើតចក្រវាល។

យើងដឹងថា មានមនុស្សនៅលើផែនដី កំពុងនិយាយរឿងស្រដៀងគ្នា។

យើងក៏ដឹងដែរថា មានមនុស្សកំពុងរស់នៅជាមួយនឹងគំនិតដូចគ្នា។

ប៉ុន្តែនៅមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ទាល់តែសោះ។

ដើម្បីឲ្យផែនដីក្លាយជាពិភពលោកមួយ ដែលអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយផ្កាយផ្សេងទៀតបាន យើងត្រូវការយ៉ាងហោចណាស់ប្រហែលមួយសែននាក់ ហើយយ៉ាងតិចបំផុតមួយម៉ឺននាក់ ដែលដឹងខ្លួនអំពីភាពទិព្វនៅក្នុងខ្លួនឯង ហើយរស់នៅដោយបង្ហាញវា។

វាមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ក្នុងការដឹងវាជាចំណេះដឹង។

យើងកំពុងនិយាយអំពីចំនួនមនុស្ស ដែលពិតជារស់នៅដោយបង្ហាញភាពទិព្វ នៅក្នុងគំនិតដែលមក និងទៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ ពាក្យដែលចេញពីមាត់របស់ពួកគេ សកម្មភាពរបស់ពួកគេ អាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេ ជាដើម។

នៅពេលនេះ មិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ទាល់តែសោះ។

ប៉ុន្តែចាប់ពីពេលនេះតទៅ ប្រជាជននៃផែនដីនឹងជួបប្រទះការភ្ញាក់ដឹងដ៏ធំនៃស្មារតី។

ពេលវេលាមួយនឹងមកដល់ ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាភ្ញាក់ដឹងខ្លួនចំពោះខ្លឹមសារនៃជីវិត៖ “យើងជាព្រះជាម្ចាស់តាំងពីដើមមក”។

វាគឺជាអ្នក ដែលកំពុងទាញស្មារតីនៃមនុស្សជាតិលើផែនដី ឆ្ពោះទៅកាន់ពិភពលោកបែបនោះ។

ទោះដេកលក់ ឬភ្ញាក់ អ្នកប្រាថ្នាចង់បានសន្តិភាពពិភពលោក មែនទេ?

អ្នកធ្វើ IN នៃផ្កាភ្លើងទិព្វ មែនទេ?

ជំនួសមុខមនុស្សជាតិ អ្នកបន្តថ្វាយការដឹងគុណដល់គ្រប់អត្ថិភាពនៅក្នុងធម្មជាតិ និងគ្រប់សត្វមានជីវិត មែនទេ?

តាមរយៈរឿងនោះ នៅកន្លែងដែលអ្នកសូម្បីតែមិនដឹង អ្នកកំពុងសាបព្រោះគ្រាប់ពូជនៃភាពទិព្វ នៅក្នុងចិត្តរបស់ប្រជាជននៃផែនដី។

ហើយមិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងទេ។

អ្នកកំពុងក្លាយជាដីដែលគ្រាប់ពូជទាំងនោះលូតលាស់ ជាទឹក និងជាអាហារូបត្ថម្ភ ហើយអ្នកថែមទាំងកំពុងធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះអាទិត្យទៀតផង។

នោះហើយពិតប្រាកដ គឺជាកម្លាំងដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដែលការអធិស្ឋានមាន។

វាខុសគ្នាទាំងស្រុងពីកម្លាំងឆន្ទៈ។

កម្លាំងឆន្ទៈ កើតចេញពីអេហ្គោ សម្រាប់ខ្លួនឯង ឬសម្រាប់ក្រុមរបស់ខ្លួន មែនទេ?

កម្លាំងនោះ នៅទីបំផុតត្រឡប់មករកខ្លួនឯងវិញ។

ព្រោះកម្លាំងឆន្ទៈ គឺជារំញ័រនៃការប្រឆាំងគ្នាបែបទ្វេនិយម។

ការអធិស្ឋានរបស់អ្នក ខុសគ្នាទាំងស្រុង។

គ្មានផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនទេ។ គ្មានអេហ្គោទេ។ អេហ្គោមិននៅទីនោះទេ មែនទេ?

ការបន្លឺសំឡេងដែលចេញពីស្មារតីរបស់អ្នក គឺជាការបន្លឺសំឡេងដែលជិតបំផុតនឹងស្មារតីកណ្ដាល ដែលបានបង្កើតចក្រវាល៖ ជាថាមពលដែលផ្ដល់ជីវិតដល់អ្វីៗទាំងអស់។

តាមពិត ប្រជាជនទាំងអស់នៃផែនដី មានកម្លាំងនោះ។

ពេលវេលាកំពុងខិតជិតមកដល់ ដែលការពិតនោះពិតជារីករាលដាលពាសពេញផែនដីទាំងមូល។

អ្នកមិនចាំបាច់រៀបគម្រោង ដើម្បីផ្លាស់ប្ដូរនរណាម្នាក់ទេ។

គ្រាន់តែរស់នៅ ដោយស្មារតីផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ស៊ីសង្វាក់គ្នាជាមួយភាពទិព្វ។ មានតែប៉ុណ្ណឹងទេ។

ព្រះជាម្ចាស់នៃម្សិលមិញ គឺជាព្រះជាម្ចាស់ ដែលមានតែទិដ្ឋភាពម្ខាងប៉ុណ្ណោះត្រូវបានបន្តតគ្នាមក។

ព្រះជាម្ចាស់នៃថ្ងៃនេះ គឺជាគោលគំនិតដែលថា មនុស្សជាតិទាំងអស់ គឺជាព្រះជាម្ចាស់ស្មើៗគ្នា។

វាគឺជាគោលគំនិតនៃភាពទិព្វនៃអ្វីៗទាំងអស់៖ ថាមានភាពទិព្វនៅក្នុងធម្មជាតិ និងនៅក្នុងសត្វមានជីវិត ហើយគ្មានអ្វីមានអត្ថិភាពដោយគ្មានភាពទិព្វឡើយ។

ហើយមនុស្សជាតិ ក្នុងនាមជាពន្លកនៃស្មារតីកណ្ដាល ដែលបានបង្កើតចក្រវាល គឺជាអ្នកដែលបំពេញបេសកកម្មផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ នៅកន្លែងដែលម្នាក់ៗត្រូវបានដាក់។

ឆ្នាំនេះ តោះធ្វើឲ្យការដឹងខ្លួននោះ ក្លាយជារបស់យើងយ៉ាងរឹងមាំ ហើយរស់នៅជាមនុស្សជាតិទិព្វ ដែលគ្មាននរណាអាចរង្គោះរង្គើបាន។