នៅក្នុងយុគសម័យនៃការធ្វើឲ្យផ្កាអស់កល្បជានិច្ចរីកនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ~ ជូនចំពោះអ្នក ជាអ្នកចាប់ផ្ដើមដំបូងក្នុងការត្រឡប់ទៅរកជីវិតវិញ

តោះដួសយកដំណក់មួយនៃជីវិត

នៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក តើអ្នកធ្លាប់មានអារម្មណ៍ថា “ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំបានភ្លេចអ្វីមួយដ៏សំខាន់” ទេ?

នោះគឺជាសញ្ញាមួយថា “ការចងចាំពិតប្រាកដ” នៅឫសគល់បំផុតនៃជីវិតមនុស្ស “តើមនុស្សពិតជាអ្វី?” កំពុងព្យាយាមផុសឡើងមកក្នុងស្មារតីលើផ្ទៃរបស់អ្នក។

ប្រជាជននៃផែនដីបានរស់នៅ ដោយទៅមករវាងលោកនេះ និងស្រទាប់ទាបនៃមេឃ និងដីនៃលោកខាងមុខ អស់រយៈពេលរាប់ពាន់ ឬរាប់ម៉ឺនឆ្នាំ ដោយកើត និងស្លាប់ម្ដងហើយម្ដងទៀត ដោយបានភ្លេចរឿងនោះ ដូច្នេះសង្គមសម័យទំនើបពោរពេញទៅដោយភាពតានតឹង និងបញ្ហាប្រឈម មែនទេ?

នៅពេលដែលសត្វផែនដីម្នាក់ៗ ដែលហៅថាមនុស្សជាតិ ទទួលបានភាពទិព្វវិញ ដែលជាធម្មជាតិដើមនៃជីវិត របៀបរស់នៅបន្តទៅអនាគតប្រកបដោយនិរន្តរភាព នឹងលេចឡើងឲ្យឃើញ ដោយគ្មានលើកលែងសូម្បីតែមួយ ប៉ុន្តែ….

តាមពិត មនុស្សជាច្រើនត្រូវបានភាពមមាញឹកនៃថ្ងៃនីមួយៗដេញតាម ហើយបានបាត់បង់ការមើលឃើញថាពួកគេជានរណា។

នៅទីនោះ មនុស្សគ្រប់គ្នារវល់គិតពីការការពារខ្លួនឯង រស់នៅដោយដកដង្ហើមហត់ មែនទេ?

សូមសាកល្បងគិតថា តើអ្នកអាចធ្វើអ្វី ដើម្បីបញ្ចប់ស្ថានភាពដូចវាលភក់គ្មានបាតនោះ។

គឺរឿងនេះ៖ ចូរប្រឈមមុខនឹងចិត្តទាំងមូលរបស់អ្នក។

នៅពេលដែលអ្នកធ្វើដូច្នោះ អ្នករកឃើញខ្លួនឯងអេហ្គោ ដែលធ្វើឲ្យអ្នកគិតថា “ដូច្នេះខ្លួនឯងនេះនៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ” ហើយឱបក្រសោបពួកគេម្ដងមួយៗ ខណៈពេលដែលអ្នកត្រឡប់ទៅកាន់ខ្លឹមសារនៃជីវិតវិញ។

អ្នកមិនដឹងពីរបៀបធ្វើវាទេ?

អ្នកនិយាយថា តើនរណាអាចមើលឃើញនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេបាន?

ត្រូវហើយ ដូច្នេះតោះចាប់ផ្ដើមជាដំបូង ដោយការដឹងពី “ពន្លឺតូច” នៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក។

ពន្លឺនោះ គឺជាកម្លាំងដែលគ្មានទីបញ្ចប់ ដែលជីវិតខាងក្នុងរបស់អ្នកមាន។

អ្នកអាចនិយាយបានថា វាជានិមិត្តរូបនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងសុខដុម។

អ្នកក៏អាចហៅវាថាជាដំណក់មួយនៃជីវិតដែរ។

ដំណក់មួយនៃភាពច្នៃប្រឌិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់នោះ ស្ថិតនៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា។

ដោយការដឹងខ្លួនអំពីវា ការផ្លាស់ប្ដូរដាច់ខាតនឹងមកដល់ជីវិតរបស់អ្នក។

របៀបធ្វើឲ្យផ្កាអស់កល្បជានិច្ចរីកនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក

នៅពេលដែលយើងមើលចិត្តរបស់មនុស្ស ខណៈពេលដែលយើងហោះជុំវិញផែនដី យើងអាចមើលឃើញថា នាពេលនេះ នៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដី ស្មារតីដ៏ពិសិដ្ឋកំពុងចាប់ផ្ដើមដុះពន្លក ក្នុងទម្រង់នៃ “យើងមិនអាចបន្តបែបនេះបានទេ” និង “ត្រូវតែមានអ្វីមួយផ្លាស់ប្ដូរ”។

នៅពេលនេះ អ្វីដែលយើងចង់ប្រាប់អ្នក គឺជារឿងធម្មតាណាស់មួយ៖ “ដើម្បីស្ដារភាពទិព្វឡើងវិញ វាសំខាន់ជាដំបូង ក្នុងការស្រឡាញ់ និងទទួលយកខ្លួនឯង”។

សូមឲ្យយើងផ្ដល់ការប្រៀបធៀបមួយ។

អឺ សូមស្រមៃថាអ្នកកំពុងព្យាយាមដាំផ្កាដ៏ស្រស់ស្អាតមួយ។

ដើម្បីឲ្យផ្កានោះលូតលាស់ ជាដំបូងអ្នកត្រូវភ្ជួរដី ដាំគ្រាប់ពូជ ហើយផ្ដល់ទឹក និងសារធាតុចិញ្ចឹមឲ្យបានត្រឹមត្រូវ មែនទេ?

ចិត្តក៏ដូចគ្នាដែរ។

ដោយការថ្នាក់ថ្នមខ្លួនឯង និងចាក់សេចក្ដីស្រឡាញ់ចូលទៅក្នុងខ្លួនឯង ភាពទិព្វនៅខាងក្នុងនឹងរីកដុះដាល។

នៅក្នុងដំណើរការនោះ អ្នកប្រហែលជាប្រឈមមុខនឹងស្ថានភាព ដែលខ្លួនឯងអេហ្គោទប់ទល់យ៉ាងខ្លាំង។

ប៉ុន្តែមិនអីទេ។ គ្មានបញ្ហាអ្វីទាំងអស់។

វាដូចជាការឈឺចាប់នៃការលូតលាស់ ដែលកើតឡើងចំពោះកុមារ ជាបាតុភូតបណ្ដោះអាសន្នមួយ ដែលស្ងប់ទៅវិញដោយធម្មជាតិ នៅពេលដែលព្រលឹងលូតលាស់។

នៅពេលបែបនោះ ចូរគិតថា “នៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ ខ្លួនឯងជាកុមារ និងខ្លួនឯងជាមនុស្សពេញវ័យ មានក្នុងពេលតែមួយ”។

បន្ទាប់មក ចូរឈរនៅក្នុងទីតាំងនៃខ្លួនឯងជាមនុស្សពេញវ័យ ហើយថែទាំខ្លួនឯងដែលកំពុងឈឺចាប់។

អ្វីដែលសំខាន់នៅពេលនោះ គឺការឱបខ្លួនឯង ដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់គ្មានលក្ខខណ្ឌ ដូចជាសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ម្ដាយ។

ដរាបណាអ្នកធ្វើដូច្នោះ ការឈឺចាប់នៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក នឹងស្ងប់ទៅវិញ មុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន។

បើអ្នកចិញ្ចឹមខ្លួនឯងតាមរបៀបនេះ គ្រាប់ពូជនៃភាពទិព្វដែលអ្នកបានដាំនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក នឹងដុះពន្លកយ៉ាងស្រស់ស្អាត ហើយលូតលាស់ធំ ហើយធ្វើឲ្យផ្កាអស់កល្បជានិច្ចរីកនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក។

នោះហើយពិតប្រាកដ គឺជាការស្ដារឡើងវិញនៃភាពពិសិដ្ឋរបស់អ្នក។

សូមអបអរសាទរ។

នៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើង វាចាប់ផ្ដើមមានឥទ្ធិពលដ៏ធំ មិនត្រឹមតែលើអ្នកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែលើមនុស្សនៅជុំវិញអ្នកផងដែរ។

ចូរជឿលើកម្លាំងដ៏អស្ចារ្យ ដែលជីវិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នកមាន។

កម្លាំងដែលគ្មានទីបញ្ចប់ ស្ថិតនៅក្នុងជីវិត។

គ្រាន់តែបន្តជឿលើលទ្ធភាពដែលគ្មានទីបញ្ចប់នោះ។

បើអ្នកបោះជំហានឆ្ពោះទៅកាន់អនាគតតាមរបៀបនោះ អ្នកនឹងទទួលបានអារម្មណ៍នៃសន្តិភាព ដែលនឹងមិនដែលដួលរលំ និងចិត្តដែលមិនរង្គោះរង្គើ ដែលដឹងថាវានឹងមិនអីទេ ទោះបីមានអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ។