នៅពេលនៃភាពពេញលេញនៃពិភពផែនដី៖ ការវិវត្តនៃស្មារតី និងអំណាចអាថ៌កំបាំង (3/4)

​ អត្ថបទមុនៗនៃស៊េរីនេះ

[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-249/”]

[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-250/”]

 

(តពីលើកមុន)

★យើងសង្ឃឹមថា អ្នកនឹងក្លាយជានរណាម្នាក់ ដែលអាចរកឃើញភាពទិព្វនៅក្នុងអ្វីៗទាំងអស់

ដូច្នេះ ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ វាជាការល្អក្នុងការជឿថាខ្លឹមសាររបស់អ្នកគឺភាពទិព្វ ហើយរស់នៅដោយនាំខ្លឹមសារនៃជីវិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នកចេញមក។

ពីព្រោះមនុស្សដែលពិតជាអាចទទួលស្គាល់ខ្លួនឯងជាភាវៈនៃភាពទិព្វ អាចទទួលស្គាល់ដោយធម្មជាតិថា ខ្លឹមសាររបស់អ្នកដទៃក៏ជាភាពទិព្វដែរ។

នៅពេលដែលស្មារតីនៃដែនទិព្វ នៅប្រភពនៃជីវិតរបស់អ្នកផ្ទាល់ លេចឡើងនៅក្នុងចិត្តលើផ្ទៃរបស់អ្នក កន្លែងនោះគឺដូចគ្នាទៅនឹងជម្រៅនៃស្មារតីរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា ដូច្នេះអ្នកអាចទទួលស្គាល់ភាពទិព្វរបស់អ្នកផ្ទាល់ដោយធម្មជាតិ ហើយតាមរបៀបដូចគ្នាទាំងស្រុង អ្នកក៏អាចមើលឃើញភាពទិព្វរបស់អ្នកដទៃផងដែរ។

ដូច្នេះ ថាតើអ្នកអាចដឹងថាអ្នកដទៃកំពុងគិតអ្វីនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ (នៅក្នុងគំនិតខាងកម្មដ៏រាក់របស់ពួកគេ) ឬអត់ គឺមិនសំខាន់នោះទេ។

ដរាបណាអ្នកអាចប្រកាន់យកទស្សនៈជាមូលដ្ឋាននៃ “ការទទួលស្គាល់ភាពទិព្វនៅក្នុងខ្លឹមសារនៃអ្វីៗទាំងអស់” នោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។

ទោះបីជាអ្នកអាចដឹងពីការកម្រើកនៃកម្មរបស់នរណាម្នាក់ក៏ដោយ វានឹងគ្មានន័យ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចមើលឃើញភាពទិព្វនៅពីក្រោយវា មែនទេ?

មនុស្សដែលប្រាថ្នាចង់បានរឿងប្រភេទនោះ ច្រើនតែមានស្មារតីរបស់ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងពិភពនៃការប្រឆាំងគ្នាបែបទ្វេនិយម ហើយងាយនឹងខឹងដោយរឿងដែលមិនត្រូវនឹងអារម្មណ៍របស់ពួកគេ ដូច្នេះពួកគេប្រហែលជាបញ្ចេញគំនិតដែលគ្មានសុខដុម ដោយមិនដឹងខ្លួន។

ហើយសម្រាប់មនុស្សបែបនេះ អ្នកអាចនិយាយបានថា “ចលនានៃគំនិតដែលចាប់អារម្មណ៍នឹងដំណើរការនៃអេហ្គោ និងកម្ម ខ្លួនវាផ្ទាល់ បង្ហាញដោយអចេតនាថា ចិត្តរបស់ពួកគេនៅតែស្ថិតនៅកម្រិតស្មារតីនោះ (វិសាលភាពនៃរំញ័រនៃកម្ម)”។

ដរាបណាភាពទិព្វដែលស្ថិតនៅយ៉ាងជ្រៅក្នុងជីវិត ផុសឡើងលើផ្ទៃ កម្ម និងអេហ្គោគ្រប់ប្រភេទក៏រលាយបាត់។

នៅពេលដែលព្រះអាទិត្យរះនៅលើមេឃខាងកើត ពន្លឺបញ្ចាំងចូលទៅក្នុងពិភពនៃភាពងងឹត ដែលប្រៀបដូចជាពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ អ្វីៗទាំងអស់នៅជុំវិញក៏ភ្លឺឡើង ហើយភាពងងឹតដែលគ្រប់គ្រងលំហនោះ ត្រឹមតែប៉ុន្មានភ្លែតមុន ក៏រលាយបាត់ដោយគ្មានដាន មែនទេ?

តាមរបៀបដូចគ្នានេះ មនុស្សគ្រប់គ្នាអាចទុកឲ្យចិត្តរបស់ខ្លួនភ្លឺចែងចាំងដោយពន្លឺនៃជីវិត ហើយបង្ហាញពន្លឺនោះនៅក្នុងគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់ខ្លួន ដើម្បីឲ្យអ្នកខ្លួនឯងក្លាយជាព្រះអាទិត្យ ដែលធ្វើឲ្យពិភពនៃភាពងងឹតភ្លឺឡើង។

ដើម្បីរឿងនោះ ជាដំបូង ចូរដឹងថាជីវិតដែលធ្វើឲ្យអ្នកកម្រើក គឺជាអ្វី។

បន្ទាប់មក ចូរធ្វើឲ្យស្មារតីរបស់អ្នកនឹងនរ ដើម្បីឲ្យអ្នកចាប់ផ្ដើមដឹងថា អ្នកជាភាវៈប្រភេទណា។

វិធីធ្វើរឿងនោះ គឺជាអ្វីដែលយើងតែងតែនិយាយ៖ “ការធ្វើឲ្យការដកដង្ហើមប្រចាំរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ”។

វាមិនអីទេក្នុងការធ្វើវិធីដកដង្ហើមពិសេសបន្តិច នៅពេលណាមួយក្នុងថ្ងៃ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់ជាងនោះ គឺការដកដង្ហើមរបស់អ្នក ក្នុងអំឡុងពេលកៅសិបភាគរយជាងដែលនៅសល់។

នោះហើយជាមូលហេតុដែលយើងចង់ឲ្យអ្នកឲ្យតម្លៃលើការធ្វើឲ្យការដកដង្ហើមប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ។

ពីព្រោះការដកដង្ហើមប្រចាំថ្ងៃដែលរាក់ មានន័យថា កម្រិតស្មារតីដែលមនុស្សម្នាក់អាចប្រើបាន គឺរាក់។

ដើម្បីពន្យល់ជាក់ស្ដែងពីមូលហេតុ៖ មនុស្សបែបនេះអាចចូលដល់តែការចងចាំដែលជាប់នឹងខួរក្បាលខាងរាងកាយ និងវិសាលភាពនៃរំញ័រនៃដែនរបស់ចិត្តក្រោមស្មារតី ដែលស្ថិតនៅជិតពិភពរូបកាយបំផុតប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះកម្រិតស្មារតីរបស់ពួកគេអាចហៅបានថារាក់។ (នៅមានត)