ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ពីមួយរឿងទៅមួយរឿង (1)

★ការប្រុងប្រយ័ត្នជាមួយពាក្យសម្ដីរបស់អ្នក

កុំនិយាយដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្នអំពីរឿងដែលអ្នកដទៃពិបាកនឹងជឿ។

មនុស្សភាគច្រើនដែលចាប់អារម្មណ៍នឹងរឿងខាងវិញ្ញាណ ចូលចិត្តការនិយាយប្រភេទនោះ ដូច្នេះ ពួកគេច្រើនតែបង្ខំវាទៅលើអ្នកដទៃ ទោះបីមនុស្សម្នាក់ទៀតចាប់អារម្មណ៍នឹងរឿងដូចគ្នា ឬអត់ក៏ដោយ។

ទោះបីអ្នកមិនមានអារម្មណ៍ថាអ្នកកំពុងបង្ខំក៏ដោយ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ទៀតយល់វាតាមរបៀបនោះ នោះអ្នកកំពុងបង្ខំហើយ ដូច្នេះ អ្នកត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន។

លើសពីនេះ អ្វីមួយដែលជារឿងអស្ចារ្យសម្រាប់អ្នក អាចជារឿងចម្លែកសម្រាប់នរណាម្នាក់ផ្សេង ដូច្នេះ ការនិយាយអំពីរឿងអាថ៌កំបាំងទៅកាន់នរណាក៏ដោយ មិនមែនជាអ្វីដែលគួរឲ្យកោតសរសើរនោះទេ។

★បំណងប្រាថ្នាក្លាយជាការពិត

ប្រសិនបើវាជាអ្វីដែលអ្នកពិតជាត្រូវការ វាប្រាកដជានឹងត្រូវបានបំពេញ ដោយមានលក្ខខណ្ឌថា “ដរាបណាអ្នករស់នៅដោយស្មារតីទិព្វនៅជួរមុខ” ដូច្នេះ អ្នកអាចស្ងប់ចិត្តបាន។

មនុស្សដែលឲ្យតម្លៃលើជំនឿ ច្រើនតែច្រឡំការអធិស្ឋានជាមួយការបន់ស្រន់ ដូច្នេះ ពួកគេច្រើនតែជាប់ជំពាក់នឹងថាតើរឿងរ៉ាវក្លាយជាការពិតឬអត់។ ប៉ុន្តែជីវិត នៅពេលអ្នកមើលវាដោយដកអេហ្គោចេញ តែងតែត្រូវបាននាំទៅក្នុងទិសដៅល្អ។

ប៉ុន្តែស្មារតីខាងរាងកាយ មិនអាចយល់រឿងនោះបានទេ។

ព្រោះស្តង់ដារនៃការវិនិច្ឆ័យរបស់វា ជ្រមុជយ៉ាងជ្រៅក្នុងការពេញចិត្ត និងការបំពេញបំណងរបស់អេហ្គោ។

★ការវាស់ថាតើស្មារតីរបស់អ្នកកំពុងវិវត្តដោយរបៀបណា

នៅពេលរឿងរ៉ាវប្រែក្លាយទៅជាអ្វីដែលហាក់ដូចជាការពិតខុសពីអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា តើអ្នកយល់វាដោយរបៀបណា ហើយមើលវាដោយរបៀបណា?

គឺនៅទីនោះហ្នឹង ដែលរង្វាស់សម្រាប់វាស់ការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់អ្នកផ្ទាល់ត្រូវបានបង្កប់។

អ្នកដែលរកឃើញវា ហើយអាចយល់រឿងរ៉ាវក្នុងន័យល្អ អាចគ្រប់គ្រងអេហ្គោ ដែលធ្លាប់គ្រប់គ្រងខ្លួនឯងដូចជាម្ចាស់ផ្ទះ ហើយនាំអ្វីៗទាំងអស់ទៅក្នុងទិសដៅប្រកបដោយការច្នៃប្រឌិត និងផលិតភាព។

★ការប្រើស្មារតីរបស់អ្នកឲ្យបានល្អ

គន្លឹះនៃការប្រើស្មារតីរបស់អ្នកឲ្យបានល្អ គឺការបែងចែក និងប្រាប់ឲ្យដាច់ពីគ្នាយ៉ាងច្បាស់ រវាងខ្លួនឯងដែលជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ផ្ទាល់ ដែលហូរហៀរចេញពីខ្លឹមសារនៃជីវិត និងខ្លួនឯងដែលជាប់ជំពាក់នឹងរាងកាយ ហើយចូលចិត្ត ឬមិនចូលចិត្តតាមភាពងាយស្រួលរបស់ខ្លួន។

មនុស្សជាច្រើនគិតថា ពួកគេគឺជារាងកាយផ្ទាល់ ជាសត្តលោកដែលមិនល្អឥតខ្ចោះ។

ប៉ុន្តែចំពោះយើង នោះគឺជាការដឹងខ្លួនឯងដែលរាបស្មើ និងមានវិមាត្រតែមួយ។

មនុស្សមានស្មារតីជាច្រើនប្រភេទ នៅក្នុងវិមាត្រខុសៗគ្នា។

យើងនិយាយវាឲ្យសាមញ្ញថា ស្មារតីនៃកាយវិញ្ញាណ និងស្មារតីនៃកាយនៃភាពទិព្វ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកជីកឲ្យជ្រៅទៅក្នុងខ្លួនឯងដែលអ្នកគិតថាជាខ្លួនអ្នក មានខ្លួនឯងដ៏ធំ ធំណាស់។

ដោយដឹងរឿងនោះ ប្រសិនបើអ្នកអាចប្រាប់ឲ្យដាច់ពីគ្នារវាងគំនិតដែលជាប់ជំពាក់នឹងរាងកាយ និងស្មារតីដែលជ្រៅជាង ការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់អ្នកនឹងរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង។

★ការស្រឡាញ់

ទង្វើនៃការស្រឡាញ់ គឺជាទង្វើនៃការផ្ដល់ និងផ្ដល់ រហូតដល់ឈឺចាប់។

នៅដំបូង។

តើនោះមានន័យដូចម្ដេច? នៅពេលពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាពដែលជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ពិតប្រាកដផ្ទាល់ ក្លាយជាធម្មជាតិទីពីរ អ្នកលែងធ្វើសកម្មភាពដើម្បីភាពងាយស្រួលរបស់ខ្លួនទៀតហើយ ដូច្នេះ ការឈឺចាប់បាត់ទៅទាំងស្រុង។

អ្វីៗទាំងអស់គឺមានតែការដឹងគុណ និងមេត្តាករុណាដ៏ទន់ភ្លន់ប៉ុណ្ណោះ។

នៅពេលអ្នកបានក្លាយជាបែបនោះ ចិត្តរបស់អ្នកបានក្លាយជាសមាជិកដែលមិនរង្គោះរង្គើនៃមនុស្សជាតិទិព្វ។

ដូច្នេះ អ្នកអាចមានទំនុកចិត្ត។