របៀបលែងការចងចាំ ហើយបើកអនាគត – 3

(តពីលើកមុន)

មនុស្សមិនមែនជារាងកាយទេ ប៉ុន្តែជារលកពន្លឺដែលធ្វើឲ្យវាមានចលនា

ឥឡូវនេះ ជាមួយនឹងអ្វីដែលយើងបាននិយាយមកដល់ពេលនេះ តើផ្នត់គំនិត (ការទទួលស្គាល់ជាមូលដ្ឋាន) សម្រាប់ការលែងការចងចាំ ហើយបើកអនាគត បានក្លាយជារូបរាងយ៉ាងរឹងមាំហើយឬនៅ?

ការទទួលស្គាល់ជាមូលដ្ឋាន គឺរឿងនេះ៖ “ការចងចាំគ្រាន់តែជាទិន្នន័យប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជាខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នកទេ”។

ពង្រីកពីទីនោះ វាមានន័យថា “មនុស្សមិនមែនជារាងកាយខ្លួនឯងនោះទេ ប៉ុន្តែជាអត្ថិភាពនៃរលកពន្លឺ ដែលឡើងជិះរាងកាយជាយានជំនិះ ហើយបើកបរវា”។

បើមាននរណាម្នាក់គិតថា “តើអ្នកកំពុងនិយាយរឿងឥតខ្លឹមសារអ្វី?” នោះបន្ទាប់ពីបានពិនិត្យមើលដោយយកចិត្តទុកដាក់ នូវជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ (ចាប់ពីកំណើតចូលក្នុងរាងកាយ រហូតដល់ពេលនៃការផ្លាស់ប្ដូរស្មារតីទៅកាន់វិសាលភាពនៃរំញ័រផ្សេង ដែលហៅថាការស្លាប់) ក្នុងករណីផ្សេងៗ ចូរសួរខ្លួនឯងថា៖ “តើជីវិតជាអ្វី? តើការមានជីវិតជាស្ថានភាពបែបណា?”

នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ស្លាប់ តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះរាងកាយរបស់ពួកគេ?

ដង្ហើមឈប់ បេះដូងឈប់ ហើយលំហូរឈាមឈប់។

ស្មារតីក៏ដូចគ្នាដែរ លើកលែងតែក្នុងករណីតិចតួចណាស់ (*1) ជាទូទៅមិនត្រឡប់មកកាន់រាងកាយនោះវិញទេ។ (*1 មនុស្សម្នាក់ដែលបានស្លាប់ម្ដង ឬបានចូលទៅក្នុងស្ថានភាពស្រដៀងគ្នា ទទួលបានជីវិតវិញ។ បាតុភូតទាំងនេះត្រូវបានហៅរួមថា ការរស់ឡើងវិញពីមរណភាព។)

មិនយូរប៉ុន្មាន រាងកាយមនុស្សដែលម្ចាស់របស់វាបានចាកចេញ គ្រាន់តែរលួយទៅ។

នៅក្នុងបរិស្ថានពិសេស វាប្រហែលជាក្លាយជាម៉ាំមី ប៉ុន្តែជាធម្មតា កោសិកានៃរាងកាយដែលរុំព័ទ្ធឆ្អឹង បាត់ទៅដោយគ្មានដាន ហើយវាក្លាយជាគ្រោងឆ្អឹង នោះជាធម្មតានៃលោក មែនទេ?

សូម្បីតែឆ្អឹងទាំងនោះ បន្ទាប់ពីរាប់ពាន់ ឬរាប់ម៉ឺនឆ្នាំ ក៏ត្រឡប់ទៅជាធាតុវិញ។

តើអ្នកអាចមើលឃើញអ្វីពីការពិតនោះ?

កម្លាំងដែលធ្វើឲ្យរាងកាយមនុស្សមានចលនា

ទោះបីជានរណាបដិសេធវាក៏ដោយ ដោយហេតុផលណាក៏ដោយ ដោយគិតថា “ខ្ញុំមិនចង់ទទួលយកវាទេ” វាជាការពិតច្បាស់លាស់ថា “កម្លាំងប្រភេទណាមួយដែលធ្វើឲ្យរាងកាយមានចលនា” កំពុងដំណើរការនៅខាងក្នុងរាងកាយ ហើយធ្វើឲ្យមនុស្សមានចលនា មែនទេ?

ការមានជីវិត គឺ “អើ ត្រូវហើយ!” តែនៅពេលដែលកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យមានចលនានៅខាងក្នុងប៉ុណ្ណោះ។

នោះមិនមែនពិតតែសម្រាប់មនុស្សប៉ុណ្ណោះទេ។ វាពិតសម្រាប់សត្វមានជីវិតគ្រប់ប្រភេទ។

យើងតែងតែហៅ “កម្លាំងដែលធ្វើឲ្យមានចលនា” នោះថា “ពន្លឺនៃជីវិត”។

នៅលើផែនដី វាត្រូវបានទទួលស្គាល់តាមការបញ្ចេញមតិផ្សេងៗនៃប្រទេស និងតំបន់ផ្សេងៗ ថាជាកម្លាំងដែលមកពីអ្វីមួយដូចជាព្រះជាម្ចាស់ ឬព្រះពុទ្ធ។

ស្មារតីគឺជាចំណុចកណ្ដាលនៃកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យមានចលនានោះ ហើយបើអ្នកប្រៀបធៀបវាទៅនឹងកុំព្យូទ័រ ឬស្មាតហ្វូន វានឹងត្រូវនឹង “CPU”។

ហើយការចងចាំគឺជា “ឯកសារទិន្នន័យផ្សេងៗ” ដែលរក្សាទុកនៅទីនោះ ចំណែកឯការចងចាំដែលលាក់កំបាំង ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការទ្រទ្រង់ជីវិត ត្រូវនឹង “មេម៉ូរី” ក្នុងន័យនៃកុំព្យូទ័រ។

អ្នកអាចនិយាយបានថា រាងកាយមនុស្សគឺជា “កុំព្យូទ័រដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់បំផុត ដែលទំនើបជាងកុំព្យូទ័រណាមួយ” ដែលបង្កើតឡើងដោយចក្រវាល។

សម្រាប់កុំព្យូទ័រ ឬស្មាតហ្វូន អគ្គិសនីដែលរក្សាទុកក្នុងថ្ម គឺជាកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យវាមានចលនា។

សម្រាប់រាងកាយ ពន្លឺនៃជីវិត ដែលជាព្រលឹង ត្រូវនឹងរឿងនោះ។

ហើយអ្វីដែលគ្រប់គ្រងកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យមានចលនានោះ គឺស្មារតី។

ការចងចាំគឺជាទិន្នន័យដែលរក្សាទុក ដែលស្មារតីប្រើ ហើយវាមិនមែនជារូបកាយពិតរបស់មនុស្សខ្លួនឯងទាល់តែសោះ។

ការយកចិត្តទុកដាក់ពិតប្រាកដ និងការយល់ពីរឿងនោះ គឺជាលក្ខខណ្ឌជាមុន សម្រាប់ការបន្តទៅកាន់ការនិយាយបន្ទាប់។

ដូច្នេះ សូមអានការនិយាយកាលពីម្សិលមិញម្ដងទៀតដោយយកចិត្តទុកដាក់ ហើយក្លាយជាអាចមើលឃើញការចងចាំ និងខ្លួនឯង ជារបស់ដាច់ដោយឡែក។

(នៅមានត)