តោះរស់នៅឆ្ពោះទៅរកខ្លឹមសារពិតនៃឯកភាព

★គុណធម៌នៃការអត់ឱន

“គុណធម៌នៃការអត់ឱន” ដែលច្រើនតែត្រូវបាត់បង់នៅក្នុងសង្គមទំនើប គឺជាឫសគល់ពិតនៃស្មារតីនៃជីវិតដ៏ពិសិដ្ឋ ដែលបានឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ។

មនុស្សដែលច្រើនតែមើលអ្វីៗទាំងអស់ដោយរិះគន់ មិនអើពើនឹងកំហុសរបស់ខ្លួន ហើយគ្រាន់តែរើសរកកំហុសរបស់អ្នកដទៃ មែនទេ?

តើអ្នកគិតថាស្មារតីបែបនោះ បង្ហាញពីរបៀបដែលមនុស្សម្នាក់គួរជាដែរឬទេ?

ដោយសារអ្នកឆ្លាតវៃ អ្នកប្រហែលជាយល់៖ មនុស្សដែលច្រើនតែចំណាយពេលទាំងអស់របស់ពួកគេរិះគន់ និងបន្ទោសអ្នកដទៃ ត្រូវបានរំខានតែដោយក្លិនរបស់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនដែលកត់សម្គាល់ឃើញក្លិនដែលចេញមកពីខ្លួនឯង។

វាក៏ជាស្ថានភាពនៃការធ្វើពុតមិនឃើញភាពអន់ចិត្តរបស់ខ្លួនឯងដែរ។

មនុស្សបែបនោះ មុននឹងនិយាយច្រើនអំពីក្លិនរបស់អ្នកដទៃ ពិតជាត្រូវការបន្សាបក្លិនរបស់ខ្លួនឯងជាមុនសិន មានគោលដៅក្លាយជានរណាម្នាក់ដែលមិនធ្វើឲ្យអ្នកដទៃធុំក្លិនស្អុយ ហើយខាត់ខ្លួនឯងលើសពីអ្វីៗទាំងអស់។

មនុស្សដែលមិនរើសរកកំហុសរបស់អ្នកដទៃ អាចអត់ឱនសូម្បីតែចំពោះក្លិនចម្លែករបស់អ្នកដទៃ ព្រោះក្លិនស្អុយនៃ “ទម្លាប់នៃគំនិតដែលបានវង្វេងចេញពីភាពទិព្វ” មិនរសាត់ចេញពីពួកគេ។

ពីជំហរដែលជាប់នឹងរាងកាយ អ្នកប្រហែលជាគិតថា “ប្រសិនបើខ្ញុំមិនមានក្លិន តើក្លិនរបស់អ្នកដទៃនឹងមិនរំខានខ្ញុំកាន់តែខ្លាំងទេឬ?”

ប៉ុន្តែនៅពេលនិយាយដល់គំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់មនុស្ស នោះពិតជារបៀបគិតដែលផ្ទុយស្រឡះ។

នៅពេលគ្មានហេតុនៅក្នុងខ្លួនអ្នក ទោះបីអារម្មណ៍ទាំងប្រាំខាងរាងកាយរបស់អ្នកចាប់បានអ្វីមួយក៏ដោយ គំនិតនៃការរិះគន់ និងការបន្ទោសមិនផុសឡើងអំពីវាជាពិសេសទេ។

ម្យ៉ាងវិញទៀត នៅពេលក្លិនចម្លែកប្រភេទដូចគ្នាជាប់នៅក្នុងខ្លួនអ្នក អ្នកត្រូវបានធ្វើឲ្យមានប្រតិកម្មហួសហេតុ ហួសរសើប នៅពេលអ្នកចាប់បានវានៅក្នុងគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់នរណាម្នាក់ផ្សេង។

★ឆ្ពោះទៅរកខ្លឹមសារពិតនៃឯកភាព ដោយមើលអ្វីៗទាំងអស់ថាជាអំពីខ្លួនឯង

អ្វីដែលអ្នកគួរធ្វើ ដោយយល់ពីគោលការណ៍នេះ គឺបែបនេះ៖ រាល់ពេលដែលអ្នកគិតអ្វីមួយអំពីគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់មនុស្សម្នាក់ទៀត សូមមើលវាទាំងអស់ថាជាអំពីខ្លួនឯង បញ្ជូនក្រុមស្ទង់រំញ័រនៃស្មារតីទៅក្នុងចក្រវាលខាងក្នុងនៃចិត្តរបស់អ្នក ហើយមើលឲ្យជិតនូវខ្លួនឯងខាងក្នុងរបស់អ្នក។

បន្ទាប់មក អ្នកនឹងយល់ពីសេចក្ដីពិត។

ដរាបណាមនុស្សម្នាក់មើលអ្វីដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ចំពោះអ្នកដទៃ ថាជារឿងរបស់នរណាម្នាក់ផ្សេង ការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់ពួកគេពិបាកនឹងរីកចម្រើន។

ប៉ុន្តែ ដោយសារពួកគេមិនយល់រឿងនេះ ពួកគេបំបែកខ្លួនឯងពីអ្នកដទៃ ធ្វើឲ្យកម្មនៃការគណនា និងការវិនិច្ឆ័យកើតឡើង “នោះល្អ នេះអាក្រក់” “ខ្ញុំចូលចិត្តនេះ ខ្ញុំស្អប់នោះ” រក្សាខ្លួនឯងនៅក្នុងព្រំដែនដ៏តូចចង្អៀតនៃស្មារតី ហើយមើលអ្វីៗទាំងអស់ថាអាក្រក់ ម្សិលមិញ ថ្ងៃនេះ និងថ្ងៃស្អែក។

តើអ្នកមិនគិតថានោះខ្ជះខ្ជាយទេឬ?

ទោះបីអ្នកយល់រឿងរ៉ាវក្នុងន័យល្អ ឬអាក្រក់ក៏ដោយ ហេតុតែងតែគ្មានអ្វីលើសពីការបញ្ចាំង និងមើលខ្លួនឯងខាងក្នុងរបស់អ្នកនោះទេ។

ប៉ុន្តែមនុស្សបែរជាគិតថាអ្នកដទៃអាក្រក់ ហើយខ្លួនឯងមិនអាក្រក់។

ប្រសិនបើមនុស្សគ្រប់គ្នាដូច្នោះ វាច្បាស់ជាងពេលថ្ងៃទៅទៀតថា ពិភពលោកដែលមានតែមនុស្សបែបនោះរស់នៅ មិនអាចក្លាយជាពិភពលោកដ៏សុខដុមបានឡើយ។

ដូច្នេះ ប្រសិនបើមនុស្សប្រាថ្នាចង់រស់នៅប្រកបដោយសុភមង្គល ពួកគេមិនត្រូវបំបែកខ្លួនឯងពីអ្នកដទៃ ហើយចំណាយពេលទាំងអស់របស់ពួកគេវិនិច្ឆ័យអ្នកដទៃឡើយ ពួកគេត្រូវតែមើលអ្វីៗទាំងអស់ថាជាអំពីខ្លួនឯង ហើយខិតជិតខ្លឹមសារពិតនៃឯកភាព។