ឥឡូវនេះ គឺជាពេលវេលាដ៏សំខាន់ (ភាគទី 1)
បានផ្សាយនៅ បានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៅ
★នៅកណ្ដាលស្ថានភាពបន្ទាន់របស់ផែនដី
បើមើលតែផ្ទៃខាងក្រៅនៃពិភពលោក ពិភពលោកនេះហាក់ដូចជាវឹកវរទាំងស្រុង ហើយស្ថិតក្នុងស្ថានភាពធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំង។
បើក្រឡេកមើលតែម្ដង ទិដ្ឋភាពនៃការបំផ្លាញបរិស្ថាន ដែលនាំមកដោយមនុស្សជាតិលើផែនដី គឺឈឺចាប់ណាស់ក្នុងការមើល។
សមុទ្រ ភ្នំ ទន្លេ ព្រៃឈើ ដី ខ្យល់ ភាពចម្រុះនៃសត្វមានជីវិតក្រៅពីមនុស្សជាតិ និងសូម្បីតែលំហខាងក្រៅ… អ្វីដែលកំពុងត្រូវបានបាត់បង់ បំពុល ឬបំផ្លាញទាំងស្រុង ដោយទង្វើរបស់មនុស្សជាតិ គឺធំធេងហួសពីការវាស់វែង។
តើអ្នកទាំងអស់គ្នា ជាប្រជាជនលើផែនដី ពិតជាប្រាថ្នាចង់បំផ្លាញធម្មជាតិទាំងស្រុង ដោយមិនកែលម្អបរិស្ថានបច្ចុប្បន្ន ហើយចូលទៅក្នុងដែនមួយ ដែលការរស់រានមានជីវិតមិនអាចទៅរួចដែរឬទេ?
ហើយការបំផ្លាញបរិស្ថាន ក៏មិនមែនជារឿងតែមួយគត់ ដែលធ្វើឲ្យអនាគតរបស់ផែនដីស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់ដែរ។
វាក៏ស្ថិតនៅក្នុងគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើដែលយកខ្លួនឯងជាចំណុចកណ្ដាល ដែលវង្វេងចេញពីភាពទិព្វ និងនៅក្នុងស្មារតីនៃការរើសអើង ដែលបានភ្លេចទាំងស្រុងថា មនុស្សជាតិទាំងអស់ចែករំលែកឫសគល់នៃជីវិតដូចគ្នា។
គំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើជាច្រើន ដែលមនុស្សធ្វើឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមករងរបួស និងបំផ្លាញគ្នាទៅវិញទៅមក ចងស្មារតីរបស់មនុស្សល្អ ប៉ុន្តែខ្សោយចិត្ត នៅក្នុងគុកនៃការសង្ស័យ និងការភ័យខ្លាច។
ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី អ្វីៗផ្លាស់ប្ដូរទៅរកភាពល្អ ឬអាក្រក់ អាស្រ័យលើរបៀបដែលពួកវាត្រូវបានមើល។
គឺពិតប្រាកដនៅពេលអាក្រក់បំផុត ដែលអ្វីដែលល្អបំផុតងើបឡើងមកលើផ្ទៃ។
ហើយភាពងងឹតកាន់តែជ្រៅ វាកាន់តែងាយស្រួលក្នុងការរកឃើញពន្លឺនៃសេចក្ដីពិត។
ពន្លឺដែលមិនអាចរកឃើញបាន នៅពេលដែលទិដ្ឋភាពភ្លឺតែពាក់កណ្ដាល អាច ពិតប្រាកដនៅក្នុងភាពងងឹតសូន្យសុង ត្រូវបានបែងចែក មើលឃើញ និងរកឃើញយ៉ាងច្បាស់។

នោះគឺជាពន្លឺនៃជីវិត ដែលស្ថិតនៅក្នុងជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ។
នោះគឺជាខ្លួនឯងពិតប្រាកដ ដែលផ្ទុកនៅខាងក្នុង នូវប្រាជ្ញានៃចក្រវាល ដែលផ្ដល់ជីវិតដល់អ្វីៗទាំងអស់។
មិនដែលមានយុគសម័យណា ដែលសមស្របជាងពេលនេះទេ សម្រាប់មនុស្សម្នាក់ៗនៃផែនដី ក្នុងការស្ដារភាពទិព្វនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងភាពស្មោះត្រង់ ដែលពួកគេត្រូវបានប្រទានឲ្យ ឡើងវិញ។
គ្មានយុគសម័យកាលពីអតីតកាលណា ធ្លាប់ផ្ដល់ឱកាសបែបនេះ សម្រាប់ការវិវត្តនៃស្មារតីនោះទេ។
យុគសម័យនេះផ្ទាល់ គឺជាឱកាសដ៏ធំបំផុត ដើម្បីសម្រេចការត្រាស់ដឹងពិតប្រាកដ។
ជាសំណាងល្អ អ្នកបានរកឃើញភាពទិព្វនៅខាងក្នុងខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ហើយបានទទួលមធ្យោបាយ ដើម្បីនាំវាចេញមកក្នុងខ្លួនឯង។
អ្នកបានយកស្មារតីនៃដែនទិព្វ មកធ្វើជារបស់ខ្លួន ហើយបានចងចាំរបៀបរស់នៅមួយ ដែលគ្រប់គ្រងចិត្ត និងរាងកាយ ដែលបានចូលទៅក្នុងរាងកាយ ហើយទាញចេញនូវភាពច្នៃប្រឌិតនៃកម្លាំងជីវិត។
វាគឺជាផ្លូវនៃការទុកមួយឡែក នូវកម្លាំងជំរុញនៃគំនិតដែលបម្រើខ្លួនឯង ការមើលឃើញនៅក្នុងខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ តែភាពទិព្វដែលជាខ្លឹមសាររបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ ហើយការរស់នៅដោយការដឹងគុណអស់ពីចិត្ត ចំពោះសត្វមានជីវិតទាំងអស់ និងធម្មជាតិទាំងមូល។
នៅក្នុងជម្រៅនៃចិត្តមនុស្សគ្រប់រូប ភាពទិព្វដែលផ្ដល់ជីវិតដល់ពួកគេ កំពុងភ្លឺចែងចាំង។
សូម្បីតែមនុស្សដែលអ្នកយល់ថាពិបាក ឬមិនចូលចិត្ត សូម្បីតែមនុស្សដែលមិនងាយស្រួលចំពោះអេហ្គោរបស់អ្នក សូម្បីតែមនុស្សដែលគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់ពួកគេ មិនធ្វើឲ្យពិភពលោកល្អ ហើយពិតណាស់ មនុស្សដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ស្រឡាញ់៖ ភាពទិព្វស្ថិតនៅស្មើៗគ្នា នៅក្នុងមនុស្សជាតិទាំងអស់។ (នៅមានតទៅ)





