ដើម្បីយល់ពីពិភពពហុវិមាត្រដែលលាតសន្ធឹងនៅក្នុងជម្រៅនៃរំញ័រ (ភាគទី 1)

★ពិភពនៃផ្កាយនីមួយៗ ស្ថិតនៅក្នុងមេឃ និងដីនៃរំញ័រខុសគ្នា

ផ្កាយនីមួយៗ មានរំញ័រពិសេសរបស់ខ្លួន ដែលបង្កើតមេឃ និងដីរបស់វា ហើយអរិយធម៌នៃផ្កាយទាំងអស់ មិនចាំបាច់ស្ថិតនៅក្នុងវិសាលភាពនៃរំញ័រដូចគ្នានឹងផែនដីនោះទេ។

វិទ្យាសាស្ត្ររបស់ផែនដី រហូតមកដល់ពេលនេះ ភាគច្រើនបានសិក្សារបស់ដែលអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ ឬប៉ះដោយដៃ ហើយការរុករកពិភពពហុវិមាត្រ ដែលពិតជាមាននៅក្នុងជម្រៅនៃរំញ័រ នៅតែនៅខាងមុខ។

នៅពេលដែលយើងនិយាយបែបនេះ មនុស្សខ្លះ ពីជំហរនៃការរស់នៅលើផែនដី ប្រហែលជាគិតថា “យើងមិនអាចយល់ពីចក្រវាលបីវិមាត្របានពេញលេញផង ដូច្នេះការរុករកពិភពពហុវិមាត្រ គឺជាក្ដីសុបិននៅក្នុងក្ដីសុបិន”។

ប៉ុន្តែវាផ្ទុយពីនោះ។

នៅពេលដែលអ្នករុករកឆ្ពោះទៅរកប្រភពនៃរំញ័រ អ្នកអាចមើលចក្រវាលបីវិមាត្រពីខាងលើទាំងមូល ហើយសូម្បីតែចក្រវាលដែលនៅឆ្ងាយរាប់ម៉ឺនឆ្នាំពន្លឺ ក៏អាចយល់បានយ៉ាងងាយ ដោយគ្រាន់តែបង្វែរភ្នែករបស់អ្នកពីស្ដាំទៅឆ្វេង។

វាមិនដូចការបាញ់បង្ហោះរ៉ុក្កែត ហើយធ្វើដំណើររាប់លានឆ្នាំនោះទេ វាដូចជាបន្ទប់នៅជាប់គ្នា ដែលនៅទីនោះភ្លាម នៅពេលដែលអ្នករុញទ្វារបើក។

និយាយម្យ៉ាងទៀត ប្រសិនបើអ្នកតម្រូវប៉ុស្តិ៍របស់អ្នក ឲ្យត្រូវនឹងប្រេកង់ពិសេស ដែលផ្កាយជាក់លាក់មួយមាន អ្នកអាចសង្កេតមើលរូបភាពទាំងមូល និងព័ត៌មានលម្អិតនៃផ្កាយនោះយ៉ាងជិតស្និទ្ធ នៅលើអេក្រង់ម៉ូនីទ័រ នៅកន្លែងដែលអ្នកនៅឥឡូវនេះ។

គ្រឹះសម្រាប់របៀបដែលអ្នកអាចធ្វើរឿងនោះ គឺការវិភាគឲ្យកាន់តែល្អិតល្អន់ នូវអាតូមដែលបង្កើតរំញ័រនៃចិត្ត និងរំញ័ររូបធាតុ ដែលចក្រវាលត្រូវបានផ្សំឡើង ហើយបើកជម្រៅនៃរំញ័រ។

មនុស្សដែលមានការហ្វឹកហាត់ច្រើនជាង អាចទៅសូម្បីតែដល់ចុងឆ្ងាយនៃចក្រវាល ក្នុងកាយវិញ្ញាណ ឬកាយនៃភាពទិព្វរបស់ខ្លួន ខណៈពេលដែលនៅតែនៅកន្លែងដែលពួកគេនៅ ប៉ុន្តែនោះនៅតែនៅឆ្ងាយខាងមុខ ដូច្នេះអាទិភាពដំបូង គឺការជំរុញវិទ្យាសាស្ត្រនៃពិភពនៃបាតុភូត។

★អំពីភាពចាំបាច់ក្នុងការរុករករំញ័រប្រភពនៃអ្វីៗទាំងអស់

ឥឡូវនេះ ឯកតាតូចបំផុតនៃអាតូម ដែលវិទ្យាសាស្ត្រផែនដីសព្វថ្ងៃស្គាល់ ត្រូវបានគេនិយាយថា ជាភាគល្អិតមូលដ្ឋាន ដូចជាក្វាក មែនទេ?

ប្រហែលដប់ជាងកម្រិតជ្រៅជាងនោះ ស្ថិតនៅឯកតាតូចបំផុតនៃរូបធាតុ និងឯកតាតូចបំផុតនៃចិត្ត។

ប្រសិនបើអ្នកតាមដានពួកវានីមួយៗរហូតដល់ទីបញ្ចប់ អ្នកនឹងឃើញថា រូបធាតុ និងចិត្ត ទាំងពីរចាប់ផ្ដើមពីរំញ័រប្រភពតែមួយ។

យើងហៅវាថា ពន្លឺប្រភពនៃជីវិត។

នៅក្នុងអង្គការមួយនៅជ្រុងមួយនៃផែនដី ដែលកំពុងស្រាវជ្រាវរឿងនេះដោយស្ងៀមស្ងាត់ វាត្រូវបានគេហៅថា ភាគល្អិតនៃចក្រវាល។

អ្នកអាចហៅវាតាមអ្វីដែលអ្នកចូលចិត្ត ប៉ុន្តែសម្រាប់ពេលនេះ វាគ្រប់គ្រាន់ហើយ ប្រសិនបើអ្នកយល់ថា រំញ័រដើម ដែលជាឯកតាតូចបំផុតនៃរូបធាតុ និងឯកតាតូចបំផុតនៃចិត្ត ពិតជាមាន ហើយអ្វីៗទាំងអស់ដាច់ខាតនៅក្នុងចក្រវាលដ៏អស្ចារ្យនេះ ត្រូវបានទាញចេញ និងកើតមកពីវា។

នៅក្នុងរូបធាតុគ្រប់យ៉ាង និងនៅក្នុងចិត្តគ្រប់យ៉ាង មានរំញ័រនៃប្រភពនៃចក្រវាលនេះស្ថិតនៅ ហើយដោយសាររំញ័រនោះបន្តមានវត្តមាន ខណៈពេលដែលធ្វើឲ្យខ្លួនវាថ្មីឡើងវិញម្ដងហើយម្ដងទៀត អ្នកអាចយល់ឃើញវាបាន។

រំញ័រប្រភពនេះ គឺជាប្រភពផ្ទាល់នៃថាមពលនៃជីវិត ដែលយើងហៅថា “ពន្លឺនៃជីវិត”។

មនុស្ស កំពុងរស់នៅក្នុងដំណើរមួយ នៃការដាក់ស្មារតីរបស់ខ្លួនជាដំបូង នៅក្នុងពិភពនៃរំញ័រដែលគ្រោតគ្រាតបំផុតនៅលើផ្កាយនីមួយៗ ហើយពីទីនោះ ត្រឡប់ទៅកាន់ “ប្រភពនៃជីវិត” នេះវិញ។

រឿងនេះទាក់ទងនឹងគោលការណ៍នៃការបង្កើតចក្រវាល ហើយគ្មានអ្វីមានវត្តមាននៅក្រៅគោលការណ៍នេះទេ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់រស់នៅក្រៅវាដែរ។

ក្នុងន័យនោះ អ្នកអាចនិយាយបានថា យើងម្នាក់ៗ គឺជាអ្នកធ្វើដំណើរនៃជីវិត។ (នៅមានត)