ហេតុផលគឺព្រះអាទិត្យ អារម្មណ៍គឺអាកាសធាតុ

★មិនថាអាកាសធាតុយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះអាទិត្យកំពុងរះភ្លឺ

ពេលខ្លះ អ្នកជាប់ក្នុងព្យុះនៃគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍ ហើយប្រញាប់ប្រញាល់ទៅរកគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើដែលភ្លេចហេតុផល មែនទេ?

នៅពេលបែបនោះ អ្នកមើលឃើញវាហាក់ដូចជាគ្មានទាំងសន្តិភាព និងសុភមង្គលនៅជុំវិញមនុស្សនោះឡើយ។

ប៉ុន្តែនោះនៅតែជាទស្សនៈម្ខាង ជាវិស័យនៃស្មារតីដែលមិនទាន់អាចមើលឃើញរូបភាពទាំងមូលនៃរបៀបដែលជីវិតមាននៅឡើយ។ ដល់ពេលហើយដែលអ្នកគួរដឹងខ្លួនអំពីរឿងនោះ ដូច្នេះថ្ងៃនេះខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកអំពីអាកាសធាតុ និងមេឃ របៀបដែលមនុស្សមាន និងរបៀបដែលពួកវាទាក់ទងគ្នា។

មិនថាព្យុះនៃគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍ដែលបក់នៅទីនោះ ខ្លាំងក្លាប៉ុណ្ណាក៏ដោយ នោះមិនមែនជាមនុស្សនោះទាំងមូលនោះទេ។

សូម្បីតែនៅពេលដែលនរណាម្នាក់ជួបព្រឹត្តិការណ៍មួយដែលធ្វើឲ្យពួកគេបាត់បង់សន្តិភាពនៃចិត្ត ត្រូវគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍បោកបក់ ហើយបាត់បង់ហេតុផល “ជីវិត” របស់ពួកគេនៅតែបន្តភ្លឺដោយមិនផ្លាស់ប្ដូរ តាំងពីដើមរហូតដល់ចប់ ហើយខ្លឹមសាររបស់វាមិនដែលស្រអាប់ ឬប្រឡាក់ឡើយ។

ដូចគ្នានឹង សូម្បីតែនៅពេលដែលភ្លៀង ឬព្រិលធ្លាក់មកលើដី ឬព្យុះទីហ្វុង ឬព្យុះហ៊ឺរីខេនកើតឡើង ព្រះអាទិត្យនៅតែបន្តភ្លឺដោយមិនផ្លាស់ប្ដូរ នៅខាងលើពពក។

បើលើកឧទាហរណ៍ខ្លាំងមួយ នេះគឺជាការពិត សូម្បីតែចំពោះមនុស្សដែលត្រូវបានគេហៅថាឃាតករ ឬភេរវករក៏ដោយ។

★របៀបដែលមនុស្សមាន ធ្វើតាមគោលការណ៍ដូចគ្នានឹងមេឃ

របៀបដែលមនុស្សមាន គឺដូចគ្នាបេះបិទនឹងរបៀបនៃមេឃ និងអាកាសធាតុ។ គោលការណ៍ទាំងនេះស្រដៀងគ្នាខ្លាំងណាស់ រហូតដល់អ្នកស្ទើរតែអាចនិយាយបានថា សភាពនៃចក្រវាល និងធម្មជាតិដ៏អស្ចារ្យ លាតត្រដាងដូចដែលវាមាននៅក្នុងចិត្ត និងរាងកាយ។

ឧបមាថា ប្រភព ដែលជាដើមកំណើតនៃជីវិត គឺជាផ្កាយថេរមួយ។

បើមើលពីផែនដី នោះគឺព្រះអាទិត្យ មែនទេ?

ជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ពីដើមឡើយ គឺជាកាំរស្មីមួយនៃពន្លឺដែលភ្លឺចេញពីព្រះអាទិត្យដែលហៅថា “ជីវិត”។ នោះគឺជាការពិតចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នា។

ហើយភពនីមួយៗ គឺជាចិត្ត និងរាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ។

សត្វមានជីវិត និងធម្មជាតិទាំងអស់នៅលើភពនោះ គឺជាកោសិកាខាងវិញ្ញាណ និងកោសិកាខាងរាងកាយនីមួយៗ នៅក្នុងចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នក ហើយអាកាសធាតុដែលអ្នកឃើញ គឺជាទិដ្ឋភាពនៃមេឃដែលមើលពីដីនៃទឹកដីដែលស្មារតីរបស់អ្នកកំពុងពង្រីកមើល។

★អាកាសធាតុ និងកម្ម

សម្រាប់ពេលនេះ ស្មារតីលើផ្ទៃរបស់មនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដី នៅតែមិនទាន់អាចយល់ថាភពទាំងមូលដែលជាខ្លួនពួកគេ គឺជាខ្លួនពួកគេនៅឡើយ ដូច្នេះពួកគេអាចទទួលស្គាល់បានតែអាកាសធាតុនៃកន្លែងជាក់លាក់មួយប៉ុណ្ណោះ។

ទោះបីជាអាកាសធាតុនៅកន្លែងមួយក្នុងចិត្តរបស់អ្នកមានព្យុះក៏ដោយ នៅពេលដែលអ្នកប្ដូរអារម្មណ៍ ហើយផ្លាស់ប្ដូរកន្លែងដែលស្មារតីរបស់អ្នកពង្រីកមើល គំនិតជូរចត់ដែលអ្នកមានមួយភ្លែតមុន បាត់ទៅហាក់ដូចជាមិនដែលមាន ហើយអ្នកមានអារម្មណ៍ស្រឡះ និងស្រស់ស្រាយ មែនទេ?

ដូចគ្នាដែរ នៅពេលដែលអ្នកអាចគ្រប់គ្រងចិត្តរបស់អ្នកជាភពមួយដោយសេរី អ្នកនឹងមិនដែលត្រូវអាកាសធាតុអាក្រក់ក្នុងចិត្តរំខានទៀតឡើយ។

នៅខាងមុខទៀត អ្នកត្រូវតែនាំស្មារតីនៃដែនទិព្វឡើងមកលើផ្ទៃ ដើម្បីឲ្យគ្រប់តំបន់នៃភពដែលហៅថាចិត្ត ស្ថិតក្នុងសភាពស្រឡះ និងមានពន្លឺថ្ងៃ។

ហើយដូចដែលមាននៅក្នុង “សារនៃជីវិត” ដែលអ្នកបានចាប់បានកាលពីថ្ងៃមុន ជាការឆ្លុះបញ្ចាំងខាងក្នុង នៅពេលដែលការវិវត្តស្មារតីរបស់ប្រជាជនជាច្រើនលើផែនដីរីកចម្រើន តាមសមាមាត្រនៃចំនួនអាកាសធាតុអាក្រក់ដែលបាត់ពីអាកាសធាតុនៃចិត្តរបស់មនុស្ស អាកាសធាតុអាក្រក់ក៏នឹងបាត់ទៅជាលំដាប់ពីអាកាសធាតុនៃពិភពដែលលេចចេញដែរ។ នៅទីបំផុត សូម្បីតែការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពហួសហេតុក៏នឹងបាត់ទៅ ហើយវានឹងក្លាយជាពិភពមួយដែលមានអាកាសធាតុស្រួលដូចរដូវផ្ការីកជារៀងរហូត។

ភ្លៀងនឹងធ្លាក់តែស្រាលៗប៉ុណ្ណោះ គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើឲ្យរុក្ខជាតិសើមនៅពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ។

នោះគឺដោយសារនឹងលែងមានតម្រូវការភ្លៀង ដើម្បីជម្រះគំនិតខាងកម្មឲ្យបរិសុទ្ធទៀតហើយ។

★ទំនាក់ទំនងរវាងមេឃ និងមនុស្ស

តាមរបៀបនេះ មេឃ និងរបៀបដែលមនុស្សមាន ស្ថិតក្នុងទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធ ដែលមិនអាចបំបែកចេញពីគ្នាបាន ហើយអាកាសធាតុនៃភពមួយ ត្រូវគ្នានឹងកម្រិតស្មារតីនៃមនុស្សជាតិដែលរស់នៅលើផ្កាយនោះ។

គេនិយាយថា កម្មពីអតីតកាលដ៏យូរលង់ប្រហែលជាពាក់ព័ន្ធនឹងផ្កាយ និងតំបន់ដែលមានអាកាសធាតុអាក្រក់។ ប៉ុន្តែនោះមិនមានន័យដើម្បីបន្ទោសមនុស្សដែលរស់នៅទីនោះឥឡូវនេះទេ។

ករណីលើកលែងគឺតំបន់ពិសេសមួយចំនួនតូចណាស់ ដែលមានទឹកដី និងមនុស្សដូចពោធិសត្វរស់នៅ ដែលតាមកិច្ចព្រមព្រៀងនៅក្នុងពិភពវិញ្ញាណ ទាញកម្មនៃពិភពលោកទាំងមូលមកកាន់តំបន់នោះ បង្ហាញស្ថានភាពដូចជាគ្រោះធម្មជាតិនៅទីនោះ ហើយទទួលយកការងារនៃការលុបបំបាត់កម្មនៃមនុស្សជាតិទាំងអស់។

★ដើម្បីនាំរបៀប “អ្នកខ្លាំងរស់រាន” នៃសត្វមានជីវិតទាំងអស់ ចូលទៅក្នុងសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ

ប្រសិនបើអាកាសធាតុក្លាយជាស្ថិរភាព ហើយសីតុណ្ហភាពលែងប្រែប្រួលខ្លាំងពេក នោះតែប៉ុណ្ណឹងក៏ធ្វើឲ្យជីវិតកាន់តែស្រួលជាងនេះច្រើនដែរ មែនទេ?

នៅពេលដែលមេឃក្លាយជាស្ថិរភាព ការលំបាកនៃការរស់នៅថយចុះ ហើយវាកាន់តែងាយស្រួលក្នុងការខិតខំបន្ថែមទៀត ដើម្បីរស់នៅឲ្យកាន់តែល្អ មែនទេ?

ហើយនោះជាការពិតមិនត្រឹមតែសម្រាប់មនុស្សប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់សត្វមានជីវិតជាច្រើនផ្សេងទៀតដែរ។

មនុស្សជាតិដែលរស់នៅលើផ្កាយដែលមិនទាន់អភិវឌ្ឍ ក៏មានតួនាទី ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ជីវិតទាំងអស់នៅលើផ្កាយនោះ ក្នុងការសម្រេចការវិវត្តនៃស្មារតី មិនថាយ៉ាងណាក៏ដោយ ហើយសងគុណបន្តិចម្ដងៗ នូវសេចក្ដីសប្បុរសដែលពួកគេបានទទួលពីពួកវារហូតមកដល់ពេលនេះ។

ចំពោះរឿងនោះដែរ នៅពេលនេះនៃយុគសម័យនេះ មនុស្សម្នាក់ៗត្រូវងាកក្រោយមើលរបៀបរស់នៅរបស់ខ្លួន ហើយធ្វើឲ្យវាក្លាយជារបៀបរស់នៅដែលសុខដុមជាមួយសេចក្ដីពិតនៃចក្រវាល។

នៅពេលដែលមនុស្សទាំងអស់ដែលរស់នៅលើផែនដី បានជម្រះគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍គ្រប់យ៉ាងឲ្យបរិសុទ្ធ សម្រេចការវិវត្តនៃស្មារតី ហើយឈានដល់សភាពមួយដែលមានតែហេតុផលប៉ុណ្ណោះ មិនថាអ្នកមើលផ្នែកកាត់ណាមួយនៃស្មារតីរបស់ពួកគេក៏ដោយ នោះសូម្បីតែខ្សែសង្វាក់អាហារនៃអ្នកខ្លាំងរស់រាន នៅក្នុងគ្រប់ពិភពនៃសត្វមានជីវិត ក៏នឹងឆ្លងកាត់ការឡើងកម្រិតវិមាត្រ (ការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ) ហើយវានឹងក្លាយជាពិភពមួយដែលសត្វមានជីវិតទាំងអស់រស់នៅដោយយកសារធាតុចិញ្ចឹមពីរុក្ខជាតិ និងពីខ្យល់។

ថាតើរឿងនោះកើតឡើងឬអត់ និងនៅពេលណា គឺអាស្រ័យជាដំបូង និងសំខាន់បំផុតលើការជ្រើសរើស ការសម្រេចចិត្ត និងសកម្មភាពរបស់សមាជិកម្នាក់ៗនៃមនុស្សជាតិលើផែនដី។

តើអ្នកនឹងធ្វើវា ឬមិនធ្វើ?

ការវិវត្តនៃស្មារតីគឺជាអ្វីៗទាំងអស់។

គ្មានអ្វីសំខាន់ជាងនោះទេ។

សូមឲ្យពាក្យរបស់ខ្ញុំឆ្លុះបញ្ចាំងជាមួយ “ពន្លឺនៃជីវិត” នៅជ្រៅក្នុងដួងចិត្តរបស់អ្នកដែលអានរឿងនេះ ធ្វើឲ្យស្មារតីលើផ្ទៃរបស់ពួកគេរំជួល ហើយជួយពួកគេឲ្យដើរកាន់តែមានកម្លាំង លើជីវិតជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលធ្វើឲ្យអនាគតនៃផែនដីភ្លឺស្វាង។