ដើម្បីយកទស្សនៈនៃដែនទិព្វ មកធ្វើជារបស់ខ្លួន (6)
បានផ្សាយនៅ បានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៅ
(តពីលើកមុន)
★ដំណាក់កាលទីពីរនៃការដាក់ការយល់ឃើញទិព្វឲ្យប្រើប្រាស់
អ្វីដែលអ្នកតម្រង់ទិសទៅរក ជាដំណាក់កាលទីពីរនៃការដាក់ការយល់ឃើញទិព្វឲ្យប្រើប្រាស់ គឺការពង្រីកស្មារតីរបស់អ្នក ទៅដល់សេចក្ដីពិតផ្ទាល់ ទៅដល់ចក្រវាលផ្ទាល់ ហើយរំលាយ និងលាតសន្ធឹងគ្រប់ស្នាមនៃផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ចូលទៅក្នុងការលាតសន្ធឹងដែលគ្មានទីបញ្ចប់។
ស្មារតីនៃអេហ្គោរបស់មនុស្សម្នាក់ “ខ្ញុំ របស់ខ្ញុំ ដោយខ្លួនខ្ញុំ សម្រាប់ខ្លួនខ្ញុំ” កាន់តែខ្លាំង ចិត្តរបស់ពួកគេកាន់តែឃ្លាតឆ្ងាយពីទាំងមូល ហើយដោយសាររឿងនោះ ពួកគេក្លាយជាដឹងខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង អំពីអត្ថិភាពប្រឆាំង និងរឿងរ៉ាវដែលពួកគេមិនអាចចុះសម្រុងបាន។
នៅដើមដំបូងបំផុតនៃស៊េរីនេះ យើងបានស្នើសុំឲ្យអ្នកទំពារ និងភ្លក់ឲ្យបានល្អិតល្អន់ នូវអត្ថន័យនៃពាក្យ “ដរាបណាមានការយល់ឃើញដែលបំបែកចេញ នៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្ស ពិភពលោកនឹងមិនស្ថិតក្នុងសុខដុមទេ ហើយដរាបណាគំនិតនៃការប្រឆាំងគ្នា ជាប់ស្អិតនឹងស្មារតីរបស់មនុស្សជាតិ សន្តិភាពនឹងមិនមកដល់ពិភពនៃបាតុភូតឡើយ” មែនទេ?
នោះគឺដោយសារតែយើងចង់ឲ្យអ្នកចងចាំ តាមរបៀបវាងវៀង ថាពិភពលោកដែលត្រូវតម្រង់ទិសទៅរក ស្ថិតនៅខាងផ្ទុយនៃការយល់ឃើញដែលបំបែកចេញ គឺនៅក្នុងគំនិតទិព្វនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ ដែលមកជាមួយអារម្មណ៍នៃភាពជាធ្លុងមួយ។
ដូច្នេះ ឥឡូវនេះ តោះដាក់ជាពាក្យ នូវសេចក្ដីពិតដែលស្ថិតនៅខាងម្ខាងទៀតនៃពាក្យទាំងនោះ។
“នៅពេលដែលចិត្តរបស់មនុស្ស ត្រឡប់ទៅកាន់ប្រភពដ៏អស្ចារ្យនៃជីវិតវិញ ពួកគេចងចាំថា ពួកគេទាំងអស់គ្នាជាបងប្អូនប្រុសស្រី ជារំញ័រនៃជីវិត ដូច្នេះពិភពលោកមានសុខដុមដោយធម្មជាតិ។ ហើយនៅពេលដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាស្ដារឡើងវិញ នៅក្នុងស្មារតីលើផ្ទៃរបស់ពួកគេ នូវអារម្មណ៍នៃភាពជាធ្លុងមួយនៅក្នុងជីវិត ពិភពនៃបាតុភូត ជៀសមិនរួចនឹងក្លាយជាមានសន្តិភាព”។

សូមអាន និងប្រៀបធៀបវគ្គទាំងពីរនេះ ដូចជាពន្លឺ និងស្រមោល ហើយសួរខ្លួនឯងថា តើស្មារតីរបស់អ្នក កំពុងរស់នៅក្នុងពិភពលោកមួយណាឥឡូវនេះ ហើយតើអ្នកនឹងតម្រង់ទិសទៅរកពិភពលោកមួយណា ចាប់ពីទីនេះតទៅ។
ប្រសិនបើអ្នកជ្រើសរើសមួយក្រោយ វាប្រាកដណាស់ថា អ្នកនឹងឡើងដល់ដំណាក់កាលទីពីរនៃការដាក់ការយល់ឃើញទិព្វឲ្យប្រើប្រាស់នេះ ខណៈពេលដែលស្មារតីរបស់អ្នកនៅតែស្ថិតនៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នក។
វាគឺជាស្ថានភាពនៃការដំណើរការមេឃ និងដី ដោយចិត្តដែលគ្មានអេហ្គោ ជាស្ថានភាពមួយ ដែលអ្នកចូលរួមក្នុងការដំណើរការពិភពលោកនៅលើផែនដី នៅកម្រិតនៃស្មារតីដូចគ្នា នឹងពួកទេវៈនៃពិភពទិព្វ។
អ្នកក៏អាចក្លាយជាអ្នករស់នៅក្នុងពិភពលោកនោះបានដែរ។
ដរាបណាអ្នកទទួលស្គាល់ដោយធម្មជាតិ ដោយគ្មានការសង្ស័យសូម្បីតែបន្តិច ថាខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នក គឺជាកូនចៅរបស់ពួកទេវៈ។
ដើម្បីក្លាយជាបែបនោះ សូមឈានជើងនីមួយៗនៅក្រោមជើងរបស់អ្នកឲ្យបានរឹងមាំ ហើយឡើងវង់នៃការវិវត្តនៃស្មារតីឲ្យបានជាប់លាប់។
ប្រសិនបើអ្នកព្យាយាមលោតទៅមុខ ហើយបង្ខំខ្លួនឯងឲ្យជឿថា “គ្មានអ្វីដែលហៅថាខ្លួនឯងទេ វាជាការបំភាន់ មានតែចក្រវាលប៉ុណ្ណោះដែលពិត” អ្នកនឹងជួបការតស៊ូពីគំនិតនៃកម្ម ដែលជាប់ស្អិតនឹងផ្នត់នៃចិត្តរបស់អ្នក ហើយផ្ទុយទៅវិញ វាមានទំនោរក្លាយជាផ្លូវវាងវៀង។ (នៅមានតទៅ)





