ដើម្បីស្ទាត់ជំនាញសេចក្ដីពិត (ភាគទី 1)

★តោះសម្រកខ្លួនឯងចាស់របស់យើងចោលដោយស្ងប់ស្ងាត់

និយាយដល់សេចក្ដីពិត អាចនិយាយបានថា ផ្លូវបំបែករវាងការចាប់ផ្ដើមយល់អ្វីដែលអ្នកមិនយល់ និងការមិនចាប់ផ្ដើមយល់វា គឺ “ថាតើអ្នកអាចយកព័ត៌មានពីខាងក្រៅចូលទៅក្នុងជម្រៅនៃចិត្តរបស់អ្នក ហើយទទួលវាដោយបានប្រែក្លាយទៅជាព័ត៌មានដែលផុសឡើងពីខាងក្នុងបានឬអត់”។

នៅក្នុងសុភវិនិច្ឆ័យធម្មតារបស់មនុស្សដែលមានរាងកាយរហូតមកដល់ពេលនេះ ព័ត៌មានទាំងអស់ពីខាងក្រៅត្រូវបានទទួល ដោយផ្អែកលើការយល់ឃើញថា “អ្វីៗទាំងអស់ដែលខ្ញុំមើលឃើញ និងឮនៅខាងក្រៅ គឺជាអ្វីមួយដាច់ដោយឡែកទាំងស្រុងពីខ្ញុំ” ដូច្នេះ មនុស្សជាច្រើនមិនអាចយកវាមកដាក់ក្នុងចិត្ត ហើយយល់វាថាជាអ្វីមួយដែលផុសឡើងពីខាងក្នុងបានទេ។

សូម្បីតែការនិយាយបែបនេះ ក៏គ្មានន័យអ្វីទាល់តែសោះ ប្រសិនបើអ្នកព្យាយាមទទួលយកវាដោយស្មារតីដែលជាប់ជំពាក់នឹងទស្សនៈចាស់ៗអំពីមនុស្ស និងអំពីជីវិតពីអតីតកាល មែនទេ?

ហេតុនោះហើយ យើងនិយាយថា មុនគេបង្អស់ អ្នកត្រូវតែដឹងថាខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នកជានរណា។

ក្នុងចំណោមរឿងដែលយើងតែងតែនិយាយ គឺរឿងនេះ៖ “ខ្លួនឯងដែលអ្នកគិតថាជាខ្លួនអ្នក មិនមែនជាខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នកទេ” មែនទេ?

ដោយសារមនុស្សមិនយល់ថា វាជាផ្លូវវង្វេងវង្វាន់ប៉ុណ្ណា ក្នុងការព្យាយាមស្គាល់សេចក្ដីពិតនៃជីវិត ដោយស្មារតីដែលមិនមែនជាខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់ខ្លួន ពួកគេដើរវិលជុំនៅកន្លែងដដែល។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកបោះចោលគុណតម្លៃនៃអតីតកាលដោយស្ងប់ស្ងាត់ ហើយគ្រាន់តែលោតចូលទៅក្នុងសេចក្ដីពិតនៃជីវិតដោយចិត្តបើកចំហ នោះនៅពេលវាកន្លងផុតទៅ អ្នកនឹងឃើញថាវាពិតជាមិនមែនជារឿងធំដុំអ្វីទេ។

ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ដែលឈរនៅខាងស្មារតីដែលមិនអាចបោះបង់ខ្លួនឯងពីអតីតកាលបានទាំងស្រុង ចង់ស្គាល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់ខ្លួន ពួកគេមិនត្រូវគេចចេញពីសំណួរដ៏ធំនៃជីវិតឡើយ៖ តើមនុស្សពិតជាអ្វីទៅ?

ឬផ្ទុយទៅវិញ មិនមែនថាពួកគេមិនត្រូវទេ គឺថាគ្មានផ្លូវណាទាល់តែសោះក្នុងការស្គាល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដ ខណៈពេលគេចចេញពីវា ដូច្នេះ សូមចងចាំរឿងនោះ។

★តើសេចក្ដីពិតពិតប្រាកដជាអ្វី

អាចនិយាយបានថា សេចក្ដីពិតពិតប្រាកដ គឺពិតជាអ្វីដែលផុសឡើងពីខាងក្នុងខ្លួនអ្នក ជាវិចារណញាណដំបូង ក្នុងទម្រង់នៃការដឹង និងការយល់ភ្លាមៗ។

មនុស្សដែលមានអាកប្បកិរិយាថា “ប្រសិនបើខ្ញុំមិនដឹងអ្វីមួយ ខ្ញុំគ្រាន់តែសួរអ្នកដទៃ” មិនអាចយល់បានឡើយ ទោះបីពួកគេឮសេចក្ដីពិតពីអ្នកដទៃប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ដរាបណាពួកគេខកខានវិចារណញាណនោះពីខាងក្នុង។

ដើម្បីឲ្យច្បាស់ នេះគឺជារឿងខុសគ្នាទាំងស្រុងពីការព្យាយាមស្វែងយល់ពីរឿងលោកិយរាក់ៗដែលអ្នកមិនដឹង។

ឧទាហរណ៍ វាជាប្រភេទរឿងខុសគ្នាទាំងស្រុងពីការចេញទៅក្នុងទីក្រុងដើម្បីមើលភាពយន្ត ដោយមិនដឹងថារោងភាពយន្តនៅឯណា ហើយសួរនរណាម្នាក់ថា “តើខ្ញុំទៅរោងភាពយន្តដោយរបៀបណា?”

សេចក្ដីពិតទាក់ទងនឹងខ្លឹមសារនៃជីវិត មែនទេ?

ហើយខ្លឹមសារនៃជីវិត គឺជាពិភពមួយនៅក្នុងជម្រៅនៃចិត្តរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា។

ទោះបីអ្នកឮពីអ្នកដទៃប៉ុណ្ណាអំពីពិភពនោះនៅក្នុងជម្រៅនៃចិត្តក៏ដោយ លុះត្រាតែអ្នកមានអារម្មណ៍វានៅក្នុងខ្លួនឯង ហើយពិតជាដឹងថា “អូ៎ ខ្ញុំយល់ហើយ ដូច្នេះនោះជាអ្វីដែលវាជា” បើមិនដូច្នោះទេ អ្វីដែលអ្នកបានឮពីអ្នកដទៃ នៅតែជា “ចំណេះដឹង” ប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនក្លាយជាសេចក្ដីពិតរបស់អ្នកផ្ទាល់ទេ។

ហេតុនោះហើយ យើងនិយាយថា សេចក្ដីពិតដែលអ្នកព្យាយាមរៀនពីអ្នកដទៃ ត្រូវតែយកមកដាក់ក្នុងចិត្តឲ្យបានរឹងមាំ ហើយចាប់យកដោយផ្ទាល់ ជាការដឹង និងការយល់ភ្លាមៗពីខាងក្នុង។ (នៅមានត)