ការជម្រះអារម្មណ៍ឲ្យបរិសុទ្ធ (ភាគទី 3)

​　អត្ថបទមុនៗដែលមានចំណងជើងដូចគ្នា

[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-509/”]

[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-510/”]

(ត។ពីលើកមុន)

★គោលការណ៍នៃការបង្កើតវាសនា

យើងសូមប្រាប់អ្នកពីសេចក្ដីពិតពិតប្រាកដម្ដងទៀត។

[ប្រសិនបើអ្នកគិតថាអ្នកត្រូវគេធ្វើឲ្យឈឺចាប់ ការពិតនៃការឈឺចាប់នៅតែមាន ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនគិតដូច្នោះទេ គ្មានការពិតបែបនោះនៅសល់ទេ។]

នោះហើយ។

តើអ្នកគិតថា អ្វីជា “វិធានការ” នៅក្នុង “និន្នាការ និងវិធានការ” ដែលអាចទាញចេញពីសេចក្ដីពិតនេះ?

តើអ្នកយល់ឃើញអ្វី ហើយដោយរបៀបណា?

វាមានន័យថា គោលការណ៍នៃការបង្កើតវាសនាស្ថិតនៅទីនោះហ្នឹង។

មនុស្សគ្រប់គ្នាធ្វើវាសនារបស់ខ្លួនដោយគំនិតរបស់ខ្លួន។

វានឹងត្រឹមត្រូវជាង ប្រសិនបើនិយាយថាពួកគេ “សាងសង់” វា ជាជាង “បង្កើត” វា ប៉ុន្តែវាសនាដែលមនុស្សភាគច្រើនបានធ្វើនៅលើផែនដីរហូតមកដល់ពេលនេះ មិនមែនជាវាសនានៃ “ការអភិវឌ្ឍគ្មានដែនកំណត់” ដែលបន្តទៅកាន់ភាពអស់កល្បជានិច្ចនោះទេ វាជាវាសនាដ៏ខ្លី និងផុយស្រួយ ដែលនឹងរសាត់បាត់ទៅដោយខ្យល់មួយផ្លុំ។

ការធ្វើវាសនាដ៏ខ្លី និងផុយស្រួយបែបនោះ ការចងខ្លួនឯងដោយខ្សែរបស់ខ្លួន នៅពេលវាសនាទាំងនោះលាតត្រដាងជាវដ្ដ រហូតដល់ជាប់គាំងទាំងស្រុង៖ នោះគឺជាការពិតនៃមនុស្សជាតិលើផែនដីរហូតមកដល់ពេលនេះ។

យើងចង់ឲ្យអ្នកមើលស្ថានភាពនៃគំនិតរបស់អ្នកផ្ទាល់ និងពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាពដែលទៅជាមួយវា ពីវាលនៃស្មារតីដ៏អស់កល្បជានិច្ចនោះ។

មនុស្សដែលរស់នៅដោយដឹងពីរឿងទាំងនេះ ប្រាកដជានឹងងើបចេញពីក្រឡុកនៃទុក្ខលំបាក ហើយនាំខ្លួនឯងទៅកាន់ស្ថានភាពនៃភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏ពិសិដ្ឋ។

នោះគឺដាច់ខាត។

យើងធានា។

យើងសូមនិយាយម្ដងទៀត៖ គ្មាននរណាម្នាក់អាចធ្វើឲ្យរឿងរ៉ាវអាក្រក់សម្រាប់អ្នកបានទេ។

អ្វីដែលបាននិងកំពុងធ្វើឲ្យអ្នករងទុក្ខ គឺគំនិតរបស់អ្នកផ្ទាល់ ដែលដោយមិនដឹងពីរបៀបប្រើថាមពលនៃពន្លឺនៃជីវិត បានប្រមូលកម្មនៃរលកគំនិតអវិជ្ជមាន។ ប៉ុន្តែនេះមិនមែនជាការនិយាយដែលមានបំណងបន្ទោសខ្លួនឯងនោះទេ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការគ្រាន់តែគិតថា “វាអាក្រក់” មិនផ្ដល់ផ្លូវចេញទេ មែនទេ?

★ការដឹងគុណចំពោះជីវិត គឺជាកូនសោនៃការជម្រះអារម្មណ៍ឲ្យបរិសុទ្ធ

អ្វីដែលនាំពន្លឺមកទីនោះ គឺឆន្ទៈរបស់អ្នកផ្ទាល់ក្នុងការរីកលូតលាស់។

ការពិចារណាឡើងវិញ ត្រូវការតែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះ។

នៅពេលអ្នកបានពិចារណាឡើងវិញហើយ អ្នកគ្រាន់តែប្រមូលកម្លាំងខ្លួនឯងដើម្បីក្លាយជាប្រសើរជាងមុន បែរមុខទៅមុខ ហើយបន្តទៅមុខ មែនទេ?

ដូចបទចម្រៀងចាស់មួយលើកទឹកចិត្ត ជាជាងឈរស្ងៀមទាំងទឹកភ្នែក សូមក្រោកឡើង ហើយដើរ។ ការឈានទៅមុខឆ្ពោះទៅរកអនាគតដោយក្ដីសង្ឃឹម គឺជាអ្វីដែលគ្មាននរណាម្នាក់ផ្សេងអាចធ្វើជំនួសអ្នកបានទេ ទោះបីអ្នកសុំនរណាក៏ដោយ។

ព្រោះគ្មានវិធីណាផ្សេងក្រៅពីការដើរលើផ្លូវរបស់អ្នកផ្ទាល់ដោយជើងរបស់អ្នកផ្ទាល់ ឈានទៅមុខ ហើយបើកវា។

អ្វីដែលជួយអ្នកក្នុងរឿងនោះ គឺវិញ្ញាណអ្នកការពារ និងទេវៈអ្នកការពាររបស់អ្នក ដែលជាផ្នែកមួយនៃភាពទិព្វខាងក្នុងរបស់អ្នក។

មនុស្សជាច្រើនហាក់ដូចជាគិតថា “ខ្ញុំរស់នៅដោយកម្លាំងរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ខ្ញុំរស់នៅដោយឯករាជ្យ”។ ប៉ុន្តែបើមើលតាមរយៈភ្នែករបស់ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពារ ស្ទើរតែមួយរយភាគរយនៃប្រជាជនលើផែនដី គឺ ខាងព្រលឹង នៅតែជាទារកដែលទើបតែចេះដើរទេះទាស ប្រសិនបើដល់ផង។

ហើយការពិតគឺថា ពួកគេត្រូវបានឱបនៅក្នុងដៃរបស់ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពារ ដោយរស់នៅក្នុងការថែរក្សារបស់ពួកគេសម្រាប់អ្វីៗទាំងអស់ ចាប់ពីការប្ដូរកន្ទបតទៅ។

ការរស់នៅជាមួយនឹងភាពទិព្វខាងក្នុងរបស់អ្នក ខណៈពេលដែលតែងតែដឹងគុណចំពោះការការពារ និងការណែនាំរបស់វា គឺជារឿងសំខាន់បំផុតក្នុងចំណោមរឿងទាំងអស់ សម្រាប់ការជម្រះអារម្មណ៍របស់អ្នកឲ្យបរិសុទ្ធ។

ប្រសិនបើអ្នកយល់រឿងនោះ សូមសាកល្បងចំណាយពេលរៀងរាល់ថ្ងៃ ដោយថ្លែងអំណរគុណដល់ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពាររបស់អ្នក។

ប្រាជ្ញា និងកម្លាំងដែលផ្អែកលើភាពទិព្វ ផុសឡើងពីចិត្តនៃ “ការដឹងគុណចំពោះជីវិត” នោះ។

មនុស្សដែលអនុវត្តទង្វើដ៏សាមញ្ញនេះ ដែលអាចមានអារម្មណ៍ថាគួរឲ្យធុញ និងមិនគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ ប្រាកដជានឹងមានអារម្មណ៍របស់ពួកគេត្រូវបានជម្រះឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយនឹងលែងមើលឃើញខ្លួនឯង ឬអ្នកដទៃថាអាក្រក់ទៀតហើយ។

ប្រាកដណាស់។

ព្រោះក្នុងនាមជា “ជីវិត” មនុស្សគ្រប់គ្នាគឺជាសត្តលោកទិព្វ មែនទេ?

ពួកគេគ្រាន់តែបានភ្លេចវាប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកដែលបានកត់សម្គាល់ឃើញវាឆាប់ មានសុភមង្គលហើយ។

ព្រោះអ្នកនឹងទទួលបានសុភមង្គលដ៏អស់កល្បជានិច្ច ហើយក្លាយជានរណាម្នាក់ដែលចែករំលែកវាជាមួយប្រជាជនលើផែនដី ដែលមិនទាន់ភ្ញាក់ដឹងពីសេចក្ដីពិត។ (ចប់)