ផ្កាយទាំងឡាយមានជីវិត

មនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដី បានសម្រេចថាអត្ថិភាពដែលហៅថាផ្កាយ គឺជា “វត្ថុ” ជា “រូបធាតុ” ហើយពួកគេមើលផ្កាយ ដោយជឿជាក់ទាំងស្រុងលើរឿងនោះ មែនទេ?
សម្រាប់ពេលនេះ សូមឲ្យយើងគ្រាន់តែប្រាប់អ្នកថា “ថ្ងៃដែលរបៀបគិតនោះ នឹងត្រូវបានសរសេរឡើងវិញយ៉ាងធំ គឺជិតមកដល់ហើយ”។

ភពទាំងអស់ និងផ្កាយថេរទាំងអស់ គឺជាអត្ថិភាពដែលមានជីវិត និងមានស្មារតី។

មិនយូរប៉ុន្មាន ពេលវេលានឹងមកដល់ សម្រាប់យើងក្នុងការបង្ហាញខ្លួននៅក្នុងពិភពនៃញាណទាំងប្រាំរបស់អ្នក។
ហើយនៅពេលដែលសេចក្ដីពិតនៃជីវិត និងច្បាប់នៃចក្រវាលត្រូវបានបង្ហាញ ប្រជាជននៃផែនដីនឹងផ្លាស់ប្ដូរការគិតរបស់ពួកគេ ហើយដាក់របៀបរស់នៅរបស់ពួកគេ ពីមូលដ្ឋាន ទៅលើផ្លូវនៃច្បាប់នៃចក្រវាល។

នោះហើយជាពេលដែលវានឹងកើតឡើង។
នោះហើយជាពេលដែលសុភវិនិច្ឆ័យនៃពិភពនៃចក្រវាល ក្លាយជាសុភវិនិច្ឆ័យនៃផែនដី។

ផ្កាយទាំងអស់មានជីវិត។
អ្នកក៏អាចនិយាយបានដែរថា ស្មារតីនៃផ្កាយមួយ គឺជាច្បងដ៏អស្ចារ្យនៃមនុស្សជាតិនៃចក្រវាល។

អ្វីដែលយើងចង់មានន័យ គឺថាមនុស្សគ្រប់គ្នាដែលបានបញ្ចប់បទពិសោធន៍នៃការជាមនុស្សម្នាក់ៗ មករស់នៅជាទេវៈ។

អ្នកខ្លះជួបប្រទះតួនាទីជាវិញ្ញាណអ្នកណែនាំ វិញ្ញាណអ្នកការពារ ឬទេវៈអ្នកការពារ សម្រាប់មនុស្សដែលជាប្អូនរបស់ពួកគេ ហើយអ្នកខ្លះទទួលយកតួនាទីនៃការធ្វើដំណើរពីផ្កាយមួយទៅផ្កាយមួយ ដោយធ្វើឲ្យផ្កាយដែលមិនទាន់អភិវឌ្ឍវិវត្ត។

អ្នកខ្លះជួបប្រទះការជាទេវៈ ដែលគ្រប់គ្រងពិភពធម្មជាតិ ឬពិភពនៃសត្វ និងរុក្ខជាតិ។

ពួកទេវៈដែលបានជួបប្រទះតួនាទីគ្រប់ប្រភេទ នៅលើភពជាច្រើនបែបនេះ មកទទួលបន្ទុកលើស្មារតីនៃភពមួយ។

ពួកទេវៈដែលបានបញ្ចប់ស្មារតីនៃភពមួយ មកទទួលបន្ទុកលើស្មារតីនៃផ្កាយថេរមួយ។

កាឡាក់ស៊ីមានរចនាសម្ព័ន្ធត្រួតគ្នា ដូច្នេះបើមើលពីភពមួយនៅក្នុងកាឡាក់ស៊ីក្មេងបំផុត មានកាឡាក់ស៊ីមេ ដែលផ្ទុកកាឡាក់ស៊ីនោះ ហើយបើមើលពីកាឡាក់ស៊ីមេ មានកាឡាក់ស៊ីជីដូនជីតា ដែលផ្ទុកវា។

បើមើលពីកាឡាក់ស៊ីជីដូនជីតា មានកាឡាក់ស៊ីជីដូនជីតាទួត ដែលផ្ទុកវា ជាដើម។ បើអ្នកមើលចក្រវាលទាំងមូល តាមទំនាក់ទំនងមេ-កូន កាឡាក់ស៊ីមានអត្ថិភាពជាមួយនឹងជម្រៅរាប់ពាន់ដំណាក់កាល ឆ្ពោះទៅកាន់ចំណុចកណ្ដាលនៃចក្រវាលដ៏ធំ។

ការដែលមនុស្ស តាំងពីដើមមក គឺជាអត្ថិភាពដ៏ពិសិដ្ឋ ក៏ជាផ្នែកមួយនៃដំណើរត្រឡប់ទៅកាន់ស្មារតីដ៏អស្ចារ្យនៃចក្រវាល ដែលផ្ទុកការបង្កើតទាំងអស់នៅក្នុងចក្រវាលនៅក្នុងខ្លួនដែរ។

អ្នក និងយើង តាំងពីដើមមក គឺជាចក្រវាលខ្លួនឯង។
នោះមានន័យថា ការធ្វើហាក់ដូចជា “មានអ្វីផ្សេងក្រៅពីខ្ញុំ” គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីការមានប្រតិកម្មចំពោះការស្រមើស្រមៃ ការយល់ឃើញខុស និងសំឡេងបិសាចនោះទេ។

អ្វីដែលស្ថិតនៅហួសពីការខាត់ ការពង្រីកឲ្យជ្រៅ ការលើកតម្កើង និងការពង្រីកឲ្យធំទូលាយនូវភាពពិសិដ្ឋផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក គឺជាស្មារតីមួយ ដែលខ្លួនអ្នកផ្ទាល់ ក្នុងនាមជាចក្រវាលខ្លួនឯង មើលការខុសត្រូវលើអ្វីៗទាំងអស់ ខណៈពេលដែលអ្នករស់នៅ។

អ្វីៗទាំងអស់ គឺជាខ្ញុំតាំងពីដើមមក។
ថ្ងៃនោះនឹងមកដល់សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា ដែលពួកគេអាចគិតបែបនោះ។

នៅពេលនោះ ក្នុងនាមជាផែនដីខ្លួនឯង អ្នកនឹងដឹងយ៉ាងច្បាស់នូវការពិតដែលថា ធម្មជាតិ សត្វមានជីវិតទាំងអស់ និងមនុស្សជាតិទាំងអស់ សុទ្ធតែជាខ្លួនអ្នក។