រស់នៅជាអ្នកដែលត្រូវបានរក្សាឲ្យរស់ – 6

(តពីលើកមុន)

អ្វីដែលអ្នកបានឃើញ ឮ ប៉ះ ធុំក្លិន ភ្លក់….

បើចិត្តរបស់អ្នករំជួលដោយពួកវា មូលហេតុនៃការរំជួលចិត្តរបស់អ្នក ស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នក។

គំនិតទាំងនោះ គឺជាអ្វីដែលខ្លួនអ្នកផ្ទាល់បានគិតអំពីអ្វីដែលអ្នកបានឃើញ ឮ ប៉ះ ជាដើម អ្នកមិនត្រូវបានអ្វីផ្សេងធ្វើឲ្យគិតពួកវានោះទេ។

អ្នកប្រហែលជាគិតថា “ហេតុអ្វីបានជានិយាយរឿងដែលច្បាស់ពេកបែបនេះ?” ប៉ុន្តែនេះគឺជាចំណុចសំខាន់។

វាមិនមែនថា វត្ថុដែលប៉ះពាល់ញាណទាំងប្រាំរបស់អ្នក ធ្វើឲ្យអ្នកគិតអ្វីមួយនោះទេ វាគឺថាស្មារតីរបស់អ្នកកំពុងគិតអ្វីមួយ អំពីវត្ថុដែលវាបានឃើញ។

ដរាបណាអ្នកយល់ពីយន្តការនៃការគិតអ្វីមួយ អំពីវត្ថុដែលប៉ះពាល់ញាណទាំងប្រាំរបស់អ្នកនេះ មនុស្សម្នាក់នឹងមិនវង្វេង ហើយក៏មិនព្រួយបារម្ភដែរ។

វាគឺដោយសារតែមនុស្សជាច្រើនបានទទួលស្គាល់រឿងនេះតែមិនច្បាស់ ទើបពួកគេមិនអាចគេចចេញពីទ្រុងនៃប៉ូលទាំងពីរ (ពិភពនៃការប្រឆាំងគ្នាបែបទ្វេនិយម) បាន។

វាជាឧទាហរណ៍ដែលខ្ញុំតែងតែប្រើ ប៉ុន្តែមានពេលខ្លះ ដែលមនុស្សជាច្រើនមើលមនុស្សម្នាក់ ហើយម្នាក់គិតថា “មនុស្សនោះជាមនុស្សល្អ” ចំណែកឯម្នាក់ទៀតគិតថា “ខ្ញុំមិនអាចបង្ខំខ្លួនឯងឲ្យចូលចិត្តមនុស្សនោះបានទេ”។

វាដូចជាមនុស្សជាច្រើនមើលពណ៌ជាក់លាក់មួយ ហើយម្នាក់ៗមើលឃើញវាខុសគ្នា (វាមើលទៅពណ៌ក្រហមសម្រាប់ម្នាក់ ពណ៌ខៀវសម្រាប់ម្នាក់ទៀត ពណ៌ខ្មៅសម្រាប់ម្នាក់ទៀត ជាដើម)។

ហេតុអ្វីបានជារឿងនេះកើតឡើង? ព្រោះពួកគេកំពុងមើលពិភពលោក តាមរយៈតម្រងនៃអេហ្គោ។

អស់រយៈពេលដ៏យូរ យើងក្នុងនាមជាមនុស្សជាតិ បានមើលឃើញរាងកាយថាជាខ្ញុំ អ្នក និងមនុស្សនោះ។

ព្រោះយើងបានកំណត់ស្មារតី ដែលអាចពង្រីកដល់ទំហំនៃចក្រវាល ឲ្យក្លាយជាអ្វីមួយនៅខាងក្នុងរាងកាយ ដែលមានកម្ពស់ប៉ុន្មានសង់ទីម៉ែត្រ និងទម្ងន់ប៉ុន្មានគីឡូក្រាម។

ប៉ុន្តែដូចដែលខ្ញុំតែងតែនិយាយ សេចក្ដីពិតនៃមនុស្ស មិនមែនជាអត្ថិភាពដ៏តូចបែបនោះនោះទេ។

នៅប្រភពនៃស្មារតីរបស់យើងជាមនុស្ស គឺជាកម្លាំងដ៏អស្ចារ្យ ប្រាជ្ញាដ៏អស្ចារ្យ ដែលបង្កើត និងដំណើរការចក្រវាល។

ព្រោះស្មារតីប្រភព ដែលបានបង្កើតចក្រវាល បានចែករំលែកជាមួយមនុស្សជាតិនៃភពនីមួយៗ នូវសិទ្ធិអំណាចក្នុងការបង្កើតពិភពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ ដែលខ្លួនមានបំណង។

ដោយសារតែយើងបានភ្លេចការពិតនោះ មនុស្សជាតិបានទទួលស្គាល់ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃជាអត្ថិភាពដាច់ដោយឡែក ហើយបានភ្លេចទាំងស្រុងថា ថាមពលដូចគ្នាទាំងស្រុងនឹងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង ក៏ហូរកាត់ធម្មជាតិ និងសត្វមានជីវិតដែរ។

ទោះយ៉ាងណា សូម្បីតែគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់ប្រជាជនលើផែនដី ដែលមើលទៅដូចជាកំហុស ក៏ជាផែនការនៃចក្រវាល ដែលបានបង្កប់នៅក្នុងដំណើរការនៃការអភិវឌ្ឍភពដែរ។

ដូច្នេះ ចូរពិចារណាខ្លួនឯងចុះ ប៉ុន្តែមិនចាំបាច់សោកស្ដាយទេ។

យុគសម័យនៃការរស់នៅ ដោយបានភ្លេចសេចក្ដីពិតទាំងស្រុង បានបញ្ចប់រួចហើយ។

ចាប់ពីពេលនេះតទៅ មនុស្សជាតិលើផែនដី អាចដំឡើងសេចក្ដីពិតនៃជីវិតទៅក្នុងស្មារតីនៃរាងកាយ ហើយប្រើវាដោយសេរីបាន។

(នៅមានត)