ដើម្បីយកទស្សនៈនៃដែនទិព្វ មកធ្វើជារបស់ខ្លួន (4)

(តពីលើកមុន)

★ដើម្បីយកទស្សនៈនៃដែនទិព្វ មកធ្វើជារបស់ខ្លួន

មូលដ្ឋាននៃការដាក់ការយល់ឃើញទិព្វឲ្យប្រើប្រាស់

លក្ខខណ្ឌជាមុនសម្រាប់ការយកទស្សនៈនៃដែនទិព្វ មកធ្វើជារបស់ខ្លួន គឺនេះ៖ ការយកមកធ្វើជារបស់ខ្លួន យ៉ាងធម្មជាតិរហូតដល់អ្នកមិនចាំបាច់សូម្បីតែនឹកឃើញវា នូវកម្លាំងនៃការយល់ឃើញ (កម្លាំងក្នុងការបែងចែកពិត ពីមិនពិត ដោយផ្អែកលើហេតុផល និងបញ្ញា) ដែលបែងចែកយ៉ាងច្បាស់ “ស្មារតីទិព្វ” ដើមរបស់អ្នក ពី “គំនិតនៃខ្លួនឯងខាងរាងកាយ” ដែលផ្អែកលើការចងចាំកាលពីអតីតកាល ដែល “ការយល់ឃើញដែលបំបែកចេញ និងគំនិតនៃការប្រឆាំងគ្នា” បានក្លាយជាសុភវិនិច្ឆ័យ។

មានពាក្យមួយថា៖ “ដោយមិននឹកឃើញវា ហើយដោយមិនភ្លេចវា”។

មនុស្សគ្រប់គ្នាដឹង ដោយមិនចាំបាច់សូម្បីតែមើល ថា “ច្បាស់ណាស់ ថ្ពាល់របស់ខ្ញុំនៅខាងលើចង្ការបស់ខ្ញុំ” មែនទេ?

តាមរបៀបដូចគ្នា ការមានកម្លាំងនៃការយល់ឃើញ ដើម្បីបែងចែកភាពខុសគ្នារវាង “ស្មារតីទិព្វ” និង “គំនិតខាងរាងកាយ” គឺជាការយល់ដឹងជាមូលដ្ឋានដ៏សំខាន់ សម្រាប់ដាក់ស្មារតីទិព្វឲ្យធ្វើការ នៅក្នុងចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នក។

ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដី បានឲ្យភ្នែកនៃចិត្តរបស់ពួកគេស្រអាប់ រហូតដល់ពួកគេបានភ្លេចសូម្បីតែថា ពួកគេមានថ្ពាល់នៅលើមុខផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ (ថាពួកគេជាអត្ថិភាពនៃភាពទិព្វ) ហើយបានភ្លេចទាំងស្រុងថា ពួកគេពិតជានរណា។

ដូច្នេះ ជាដំបូង វាល្អក្នុងការធ្វើសមាធិ និងរួបរួមខ្លួនឯង ដូចជាការឆ្លុះមុខរបស់អ្នកនៅក្នុងកញ្ចក់ ហើយទទួលដឹង និងមើលឃើញរូបរាងនៃចិត្តនៃខ្លួនឯង (ខ្លួនឯងទិព្វ) ដែលអ្នកទទួលស្គាល់ថាជាខ្លួនអ្នក។

បើនិយាយតាមពាក្យពុទ្ធសាសនា វាគឺជាការអនុវត្តដូចជាការអង្គុយសមាធិ និងការពិចារណា។

វាគឺជាការអនុវត្ត សម្រាប់ការត្រឡប់ទៅកាន់ខ្លួនឯងដើមរបស់អ្នកវិញ។

ម្ដងម្កាល យើងឃើញមនុស្សធ្វើការអនុវត្តបែបនេះ ដើម្បីទទួលបានសមត្ថភាពពិសេសខាងវិញ្ញាណ ឬឫទ្ធិអំណាច ប៉ុន្តែនោះមានគោលបំណងខុសពីការវិវត្តនៃស្មារតី ដូច្នេះសូមទទួលស្គាល់ភាពខុសគ្នានោះឲ្យបានច្បាស់។

នៅក្នុងអ្វីៗទាំងអស់ ការយល់ដឹងជាមូលដ្ឋាន ឥរិយាបថ និងផ្នត់គំនិត គឺជាអ្វីដែលសំខាន់។ នោះនៅក្នុងខ្លួនវាផ្ទាល់ ក្លាយជាឥរិយាបថដ៏ត្រឹមត្រូវនៃចិត្ត ហើយមានតែជាមួយវាប៉ុណ្ណោះ ទើបអ្នកអាចណែនាំខ្លួនឯងឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។

ដូច្នេះ ត្រឡប់ទៅរឿងវិញ៖ នៅពេលដែលអ្នកមើលក្នុងកញ្ចក់ អ្នកអាចដឹងថា “អូ៎ នេះគឺថ្ពាល់របស់ខ្ញុំ ហើយនោះក៏ជាចង្ការបស់ខ្ញុំដែរ។ ត្រចៀករបស់ខ្ញុំនៅសងខាង។ នៅខាងលើភ្នែករបស់ខ្ញុំ គឺចិញ្ចើមរបស់ខ្ញុំ។ សក់របស់ខ្ញុំដុះនៅលើក្បាលរបស់ខ្ញុំបែបនេះ។ ច្រមុះ និងមាត់របស់ខ្ញុំមើលទៅបែបនេះ ហើយភ្នែករបស់ខ្ញុំមានរូបរាងបែបនេះ”។

តាមរបៀបដូចគ្នា ដោយការធ្វើសមាធិ ការរួបរួមខ្លួនឯង និងការមើលទៅខាងក្នុង អ្នកចាប់ផ្ដើមស្គាល់រូបរាងពិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។ (នៅមានតទៅ)